Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen

Afscheid

30 augustus 2017 | 120w | nancy B | 12 |

Treurgeestig kijkt hij naar haar en naar zijn leven. Hij ziet geen uitkomst meer. Hoe was hij toch in dit pantoffelregiment terechtgekomen? Zij dicteert het huishouden samen met zijn inwonende schoonmoeder, op wie ze overigens steeds meer lijkt. Een echte zuurmuil. Vroeger was ze zo mooi en hij haar moesjanker die onophoudelijk aan haar nippelde. Nu ziet hij alleen nog maar een weepsche voddemoêr.

Al friemelend aan de ring om zijn hartvinger denkt hij terug aan de tijd dat hij nog over haar fantaseerde en later fanfaroneerde. Langzaam schuift hij het goud van zijn vinger, legt het op de tafel en loopt naar buiten, op zoek naar een ander die hij kan lieflokken of misschien toch eerst nog wat afhoeren.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nancy B of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

50 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »