De zomer komt deze week op zijn einde. Althans, dat vinden meteorologen. Onverbiddelijk stelden zij één september als scheiding tussen zomer en de herfst. Persoonlijk plak ik er liever nog die eenentwintig dagen aan vast. Verliefd op het steeds zachtere licht in deze periode, hoop ik elk jaar weer op een mooie nazomer. Maar ondertussen weet ik dat het eigenlijk een voorherfst is. Het wordt immers steeds eerder donker en later licht. De wekker gaat inmiddels al weer af, als het buiten nog donker is. Dat is wel jammer. Maar die prachtige slierten nevel over sloten en velden in de vroege ochtend maken veel goed. Een jaar lang nazomerweer, dat zou een uitkomst zijn. Geen Indian Summer maar een Indianenjaar.


Mooi. Mag van mij ook meer maanden, maar een jaar?
@H2OWritez: mooi beschreven, maar ik houd echt van alleVier de seizoenen, juist omdat ze er allevier zijn! Sterkte met de komende tijd!
Wow, dat deel ik met je H2OWritez
Dank voor de hartjes.
En het was natuurlijk de weergoden (of -godinnen) verzoeken. Direct een voorherfstdagje na het schrijven van dit stukje. De spinsters van de oudewijvenzomer (Nederlandse naam voor Indian Summer) grijpen natuurlijk direct in bij seizoenengrootspraak van een gewone sterveling.
Zo lang het maar geen wildwestwinter wordt vind ik alles prima. Gelukkig smaakt whisky in alle jaargetijden. Een dorstige troost.
Oh ja, dat wil ik ook?
Hoi H2OWritez, heerlijke overgangsperiode, met daarna gelukkig weer bokbier. 😉
Maar, daar gaat het niet over, natuurlijk. Je insteek en beschrijving vind ik bijzonder mooi! <3
Mooi beschreven, hier houd ik ook zo van!