Bijna Kerstmis en iedereen is weer in de weer voor het meest romantische kerststukje. In groen en rood. Of zijn de modekleuren dit jaar goud en zilver? Wie zal het zeggen? Ik besluit mijn eigen modegoeroe te zijn. Eigentijds vanzelfsprekend. Het moet iets oosters zijn besluit ik. Iets met een […]

Ik ben ten einde raad. Ik weet niet langer wat ik met mijn gestoorde wederhelft moet beginnen. Vorige week is degene met wie ik mijn leven deel uit ggz-instelling “De Hoop” in Bloemendaal ontslagen. Een maand eerder was hij daar in verwarde toestand opgenomen. Dit keer was het in elkaar […]

Ooit speelde ik in SDG, een harmonieorkest. Kerstochtend gaf dit orkest een uitvoering van “Stille nacht, heilge nacht”. ’s Morgensvroeg door ons dorp blazen, rijden, blazend, toeterend de contradictie over “Stille nacht” maar intussen zoveel mogelijk lawaai producerend. Met op de trombone ging ik per auto op pad en naarmate […]

“Dus je verwijdert me maar gewoon als ik iets zeg wat minder leuk is.” Milika kijkt verbouwereerd naar haar beeldscherm. “Ik heb je helemaal niet verwijdert” reageert ze dan ook meteen terug. Om te bewijzen dat ze dat meent nodigt ze Yvanka weer uit. Milika voelt zich er niet lekker […]

Broerlief erfde de buffelboerderij, zusterlief kreeg de vakantiehuisjes, en Georges moest zich tevreden stellen met een schriel stekelvarken dat zijn belachelijke vader Georgina had genaamd. Hij wist niet wat hij ermee aan moest. Ze was te mager om op te eten, en ze was bijna kaal, telde amper honderdtwintig stekels. […]

Vorige week vond ik je terug in de schuur. Je keek me verwijtend aan met je koude gezicht. Ik zag het begin van roest op je ijzeren gedeelte. Ik voel me schuldig, je hebt gelijk. Bijna tien jaar heb je mij trouw bijgestaan. De hobbels en bobbels die op mijn […]

Vaak denk ik aan de tijd dat er nog geen iPhones waren. Niet dat ik die tijd nog heb mee heb gemaakt, maar toch lijkt het me wel interessant. ik bedoel, denk je eens in: rijden ging nog met paard en wagen, een gebouw bouwen duurde een eeuw want het […]

Milika wil erg graag meedoen met een schrijfopdracht. Ze begint met goede moed, in de hoop dat hierdoor haar pesthumeur ook verbeterd. Schrijven is helen zeggen ze dus het is het proberen waard. Als ze een poos lekker aan het schrijven is merkt ze dat het wel een heel droevig […]

Dat wat aan papier is toevertrouwd, reeds is verrezen voor het geestesoog, wordt vreemd genoeg slechts magie door praktische realisering ervan. Gaudi’s droom. Visie wordt werkelijkheid maar slechts bij bloed zweet en tranen van vele werknemers. Bouwwerkzaamheden op handen voor decennia in verre toekomst. Terwijl ik schrijf leidt youtube zijn […]

Het plan was vanwege dat voetbalgedoe, vandaag over een dwaze Duitse voetbalgewoonte de “Englische Woche” te praten. Ik doe dat niet, Lukas Bols dringt. In Alabama loopt nu een Demoncraat en mijn voorspelde Trump neergang komt veel dichterbij. Maar met CNN-slaapverlies-veroorzaker valt te leven (gekist komt tijd zat voor uitrusten) […]

Het jaarlijkse Archeologenconcours werd afgelopen week gehouden in Rome. Een belangrijk moment voor de verder nogal gesloten archeologengemeenschap. Naast vele lezingen uit het veld, was men vooral op zoek naar roddels en romances met gelijkgestemden. Van diverse beroemde archeologenparen vermoedde men dat een eerder concours de belangrijkste vindplaats voor duiding […]

In een grote bak met specie roert de metselaar zijn cement klaar. Hij moet nog twee muren metselen. Twee muren van vier meter breed en drie meter hoog. In een meter gaan vijf stenen, in de breedte. In de hoogte zijn dat er twintig. Dat wordt dus nog 2400 stenen […]

Ze stapt door de Strooizoutzee van Pap en IJs, met driekantige troffels onder haar schoenen. Ze zou graag eens slapen als de beren. Wachten tot de sneeuw vanzelf gesmolten is en pas opstaan wanneer de zalmen in hun kuiten schieten. Het zou haar deugd doen, een soort van verjongingskuur, het […]

ikke ben ik, iets anders krijg je niet ikke ben ik, totdat ik stik ikke ben ik, met een hoofd als een vergiet ikke ben ik, vind mezelf wel een leuke griet ikke ben ik, wil vreugde, geen verdriet en… wie ben jij? voel je vrij… een reactie maakt me […]

Wegkijken kan natuurlijk altijd. Zelfs over een hoge muur. Cement is zacht nog verwerkbaar; eenmaal uitgehard kun je er niets meer mee. Gewassen en gestreken overhemden versus een creditcard. Hij neemt alles aan en zij ook. Vroeger letterlijk, nu ‘troffelt’ hij iedere dag verder. Wat eerst een randje was, is […]