Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Thuiskomer

24 januari 2018 | 120w | Peter Mabelus | 9 |

Ik werd wakker op een bed dat mij slechts twee nachten vertrouwd was. Als een oude monnik – die niet beter wil weten – wierp ik de goedkope deken van mij af.
Wat voelden mijn kinderen opeens dichtbij. De dood een eeuwigheid weg.
Ik had vannacht gezien. Nooit geweten dat Vladimir Poetin in het echt een buikje had. Eigenlijk geen wonder als je wist dat hij al een jaar of vijfenzestig was. Zijn buikje kwam van het snoepen. Niet van het bier. Niet alles dat ons verteld wordt is een leugen.
Hoogste tijd om op te staan, al is het donker als de nacht.
De marskramer uit dromenland had besloten de verjaardag van zijn vader ook dit jaar niet te vergeten. Wink.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »