Schrijf mee!
« »

Cultuur, Maatschappij, Mensen

Eenarmige marskramer

24 januari 2018 | 120w | Han Maas | 10 |

‘Dag mevrouw, daar ben ik weer.’
Hij droeg een rieten mand voor zijn buik, waarvan een riem telkens van zijn schouder gleed: hij had maar een arm. In de manchet was een knoop gelegd – hoe deed hij dat?
De mand was zwaarder dan de inhoud. Mijn moeder kocht zoals altijd een paar stukken Melkmeisje Karnemelkzeep, die bij de drogist veel goedkoper was en niet vergeeld en brokkelig. En een pakje wenskaarten die met de mond geschilderd waren. Althans, dat stond erop.
‘Het is een oplichter,’ werd er gezegd. Marskramers waren sowieso dubieus, leerde ik al op school. Zigeuners ook. Zeehelden niet, want die waren dapper. Evenals Van Heutsz, voordat hij van zijn voetstuk viel en van zijn sokkel werd gehaald.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »