‘Pas op, doe de deur dicht als u het deksel van mijn mand opendoet. Straks waaien ze weg door de tocht.’
‘Dat is brutaal! Wie komt er nou aan de deur, jij of ik, Marskramer?’
‘Neem me niet kwalijk, maar ik heb mijn ziel en zaligheid erin gelegd.’
‘Waarin?’
‘Letters.’
‘Letters?’
‘Ja, letters. En nu zijn het woorden geworden. Hele zinnen en verhaaltjes. Ze mogen niet vervliegen.’
‘Ik word nieuwsgierig, hoewel ik er geen bal van begrijp.’
‘U moet ze ook lezen. Daarom ben ik hier. Probeer maar.’
‘Wat kosten ze?’
‘Niets. Ik kom eerder wat brengen dan halen. Als mijn mand te vol zit met letters, dan moet ie geleegd worden.’
‘Goed. Doe dan maar 120 woorden.’
‘Dank u.’
« Antje de marskramer
Begraven »
« Antje de marskramer Begraven »
Cultuur, Fictie, Mensen
Aan de deur wordt niet verkocht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Antje de marskramer Begraven »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han: deze is ook leuk!
Wederom bedankt, Lisette.
En alle 120 in de juiste volgorde uit de mand! Verrassende kant van het marskramerschap.
@Alice. In een verhaaltje kan alles.
Mooi beeld, Han. Fijn dat je je mand met ziel en zaligheid met ons deelt!
@Odilia. Ik denk dat we allemaal wel zo’n mandje hebben.
Creatief verhaal Han 🙂
Leuke koopwaar, Han. Gaaf tweegesprek!
Dank je, keesleeuw!
Origineel bedacht, Han.
Woorden als koopwaar.
Dank je, Nel.
mag het een onsje meer zijn?
Uiteraard, José!
Gaaf, Han. Woorden doen veel. Niet in aantal, wel in waarde!
Han,
gefeliciteerd met je piek in de 55 woorden bundel 2018.
Was het een verkorte versie van dit verhaal?
@Nel. Dank je, jij ook gefeliciteerd. Het is zeker een verkorte versie van dit verhaal.
Overigens had ik in mijn ogen betere verhaaltjes ingezonden.