De oude vrouw sprak met een lichte, Twentse tongval. “Mijn man bewaarde altijd alles. Nu hij dood is, wil ik de boel opruimen.” Johan-met-de-zalvende-stem moest zich inspannen om de dame te verstaan. Rouwende nabestaanden hadden veel aan hun hoofd en hij moest behoedzaam opereren. Hij was op school dan wel […]

Hoe men het ook draait of wentelt, allemaal staan wij uiteindelijk eens hier rond een open kuil in de mulle grond. Een priester doet het gebruikelijke: laatste woorden uitspreken om de afgestorvene uitgeleide te doen en om de overlevenden te troosten. Nadat de kist werd neergelaten, strooien wij er zuinig […]

Tegenwoordig kun je alles op het internet vinden. Hoe geweldig is dat? Wel is het zoeken niet meer zo magisch als destijds. Kennis vergaren. Toen en nu. Of je wist het! Of je zocht het op. In encyclopedieën of uren in een bibliotheek. Het duurde even, maar dan had je […]

Dauwdruppels groeien op de spinnenzijde die een woudreus verbindt met een bos grijze haren. Pupillen als speldenprikken staren naar het tijdelijke huis alias vangnet dat een achtpotig wezentje uit haar achterwerk spint. Concentrische cirkels kleverige draden worden over spaken geweven; langzaam ontstaat een web. Na een laatste inspectie draait de […]

De penetrante geur van formaldehyde. Voor me op tafel in de snijzaal liggen enkele losse onderdelen van een menselijk lichaam. Een daarvan is een hoofd dat perfect doormidden is gesneden (midsagittaal). Een iets luguber maar prachtig en verhelderend beeld. Anatomie in het echt is zoveel duidelijker dan de plaatjes in […]

Hoeveel adem verspillen we met praten over koetjes en kalfjes? Ik bedoel niet de echte koeien en kalven. Daar zouden we juist meer over mogen praten. Over hoe ééndagskalfjes in kille stallen eenzaam wachten op een smakelijke marinade. Of over koeien die levenslang in megastallen staan en eindigen als aanbieding […]

Het gaat vanzelf. Kinderen groeien onder je handen vandaan. En opvoeden is vaak niet meer dan op tijd eten, drinken en knuffels geven. Onze zoon is dertien jaar en heeft net zijn eerste jaar van de middelbare school achter de rug. Na de eerste week meldde hij vol drama dat […]

Ze zwijgen. Onuitgesproken gedachtes verplaatsen zich door de ruimte, trekken in het plafond, vagen niet meer weg. Woorden die te kort schieten, uitdrukkingsloze gezichten. Geen verwachtingen, maar nog zoveel hoop. Haar ogen zoeken voorzichtig contact, de zijne strak op de houten tafel gericht. Het donkerbruine meubelstuk staat als een muur […]

Ik kijk nooit voetbal, maar deze weken kan ik mijn blik er niet van af houden. Ik reageer mee op Facebook, hoewel ik de spelregels nog steeds niet ken. Ik praat er over met collega’s en wat nog vreemder is, ik blijf er voor thuis. Alle weken van de WK […]

Half januari, dat is gunstig. De kou zorgt ervoor dat het nog geen dag oude lijk van Aris Kindt, in een perfecte staat verkeert. Het jaar 1632 is amper twee weken oud en het mag weer. Het ontleden van een geëxecuteerde misdager. Een ordinaire gauwdief, dit keer. Zijn misdaad was […]

Glad, wit, ijskoud aan zijn verhitte rug als hij achterover gedrukt wordt op de lange marmeren tafel. Het lijkt wel alsof het zweet van zijn verlangen even sist alvorens hij het vergeet bij de blik van haar ogen. Tergend traag komt ze dichterbij, tussen haar borsten stromen blinkend de druppeltjes […]

Oude fiets. Mijn kleur bevalt mij niet. Ik houd van warme kleuren, geen aardetinten. Ik wil opvallen. Dat lukt niet met mijn roestige karkas. Ooit glom ik. Nu wil ik mij verstoppen. Als ik naast een boom ga staan val ik toch op. Helaas ben ik niet jong, maar oud. […]

Margriet blies haar laatste adem een jaar nadat moraalridder Jan zijn meesterwerk had voltooid uit en liet hem achter met vijf kinderen. Het opvolgende jaar verhuisde het resterende gezin Steen naar Leiden. Jan werd lid van een gilde waar hij vernam dat men van ongepekelde haring de pest kon krijgen. […]

‘Aan tafel!’ Als een kudde wilde dieren komen tien achtjarigen op de broodjes knakworst af gestormd. De limonade vloeit rijkelijk. Druk kwebbelend werken ze alle broodjes weg. Dan springen ze op om weer verder te spelen. ‘Heb je het naar je zin?’ roep ik Tygo na. Ik meen ‘ja’ te […]

Wat een verwend volk! Ik kan ze ook nooit voor langere tijd alleen laten! Hoe meer ik in de buurt kom, hoe meer ik me opwind. Ik ruik de geur van geroosterd vlees. Ik zie de bewegingen van lijven met teveel drank erin. De wind drijft gezongen woorden en gelal […]