Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Natuur

Spiderman

11 juli 2014 | 120w | G.J. van Gisteren | 10 |

Dauwdruppels groeien op de spinnenzijde die een woudreus verbindt met een bos grijze haren. Pupillen als speldenprikken staren naar het tijdelijke huis alias vangnet dat een achtpotig wezentje uit haar achterwerk spint. Concentrische cirkels kleverige draden worden over spaken geweven; langzaam ontstaat een web. Na een laatste inspectie draait de jager zich om. Tien ogen ontmoeten elkaar. Universele grenzen van begrip worden overschreden. Woordeloos worden intentie en noodzaak gedeeld.

NIET BEWEGEN!

Hij bevriest. Mijn hele leven heb ik alleen maar dingen kapot gemaakt, als ik nu 24 uur kan stilzitten doe ik eindelijk voor één keer iets goed. Vastbesloten focust de grijsaard zich, terwijl de spin over zijn gezicht loopt, op zoek naar een uitkijkpost.

Neeeeeeee! Niet daar! “HA … HATSJOE!”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »