Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Zwaar tafelen

7 juli 2014 | 120w | Hadeke | 19 |

Wat een verwend volk! Ik kan ze ook nooit voor langere tijd alleen laten!
Hoe meer ik in de buurt kom, hoe meer ik me opwind. Ik ruik de geur van geroosterd vlees. Ik zie de bewegingen van lijven met teveel drank erin. De wind drijft gezongen woorden en gelal mijn richting op.
Waar doe ik het voor? Een paar dagen ben ik op weg geweest. Op mijn leeftijd. Ik moest het doen. Alleen.
De zon schijnt fel. Het licht weerkaatst en verblindt mijn ogen. Mijn benen zijn vermoeid. Ik voel hoe mijn teleurstelling de oriëntatie uit mijn stappen slaat. Het gewicht drukt op mijn schouders.
Dan zie ik het.
Woedend werp ik de tafelen aan stukken.
Een Gouden Kalf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »