Iemand vond het nodig om die toestand met mijn twee zoons weer eens op te rakelen. Nou moet je weten dat de oudste altijd al bloeddorstig was. Eva heeft hem jaren aan de borst gehouden – wisten wij veel – en toen zijn eerste tandjes kwamen wist hij haar goddelijke […]

‘Weet je ook dat wij vanaf deze heuvel uitkijken over de droogste en dorste streek van Nederland? Het dorp hier beneden heet niet voor niets Laagdorst.’ ‘O zo. Waar heb je die wijsheid vandaan?’ ‘Heel eenvoudig. Ik kom uit Middendorst en mijn vrouw uit Hoogdorst. Als we straks flink doorstappen, […]

Het valt soms op. Op het journaal. Iemand die vertelt dat hij dorst had. Dat er geen drinken was aan boord. Tot zover wil en kan ik hem geloven. Hij heeft me overtuigd. Ik voel mee, naar beste vermogen. Ik zie de zee, eindeloos, zonder oevers. Ik voel de wanhoop, […]

Onlangs werd Philippe kasteelheer. Hij kocht een chateau aan de rand van de stad. Opgetrokken in eclectische stijl, met markante kantelen en een klokkentoren incluis. Dit heuglijke feit moest gevierd worden. Eenzelvig, gezeten in zijn Chesterfield, liet hij de champagne rijkelijk vloeien. Uitkijkend over de vijver, stak hij nog maar […]

‘In mijn jonge jaren kende ik honger noch dorst, want er was eten en drinken in overvloed. Gratis nog wel. Ziek en zeer en pijn en kou en noem maar op – bestond niet. Ik had geen kleren nodig, geen pleisters, geen psychiater. Er was vrede en zelfs de meest […]

Barbara is kortgeleden aan staar geopereerd. ”Beide ogen in één keer. Fluitje van een cent,” durft ze tegen de rechercheur te verklaren. Deze meent redenen te hebben om aan te nemen, dat Barbara uit de 40 voorgelegde foto’s haar verkrachter des te beter zal herkennen. Helaas niet. Om 40 foto’s […]

Zijn gevlekte handen lagen roerloos op de sprei met het vertrouwde wafelreliëfpatroon. De bezuinigingswoede had de ziekenhuisspreien nog niet getroffen. Hij lag aangesloten op de monitor die zijn hartslagen bewaakte. Via een infuus kreeg hij vocht toegediend. Zijn hersenen werkten nog prima. Telkens draaide hij de film in zijn hoofd […]

Als ik ontwaak, beroert een zonnestraal mijn gezicht. Ik schrik overeind en zoek snel de veilige schaduw op. Waar ben ik? Om mij heen zijn enkel bomen. Dan weet ik het weer. Ik was verdwaald … Als in een droom loop ik verder. Doorntakken scheuren mijn jurk aan flarden en […]

De vijf vrouwen, met hoofddoek en zonnebril, hadden een nepdrol in hun tas. Alleen Nel had een tube tweecomponentenlijm en een spuitbus biologisch afbreekbare roze verf bij zich. Felle Nel had hij geprobeerd te wurgen, schuwe Stien dorst er nog niet over te praten, zunige Corrie had hij beroofd van […]

Mijn tante Ans kwam uit een ander leven. Ze woonde met haar ongetrouwde zuster Miep op stand in Maassluis. Ze was eigenlijk de tante van mijn moeder. Haar andere zus Bets (mijn oma dus) was namelijk getrouwd met mijn opa. Oma zelf heb ik nooit gekend, ze was al overleden […]

Marina en Johnny zaten op het terras van hun vakantiewoning. ‘Het is hier heerlijk’, zuchtte Marina tevreden, terwijl ze zich wat dieper in haar strandstoel nestelde. ‘Wat verlangt een mens nog meer? Zon, een goed boek en een fris drankje.’ ‘Ja, voor jou is dit misschien voldoende’, bromde Johnny. ‘Ik […]

‘Dorst,’ stootte ze uit, haar uitgemergelde blik secondelang op mij gericht, dan wegzwevend naar verre verten. Haar borst, met het slangetje waardoorheen ik zojuist de voorgeschreven medicatie toediende, zwoegde op en neer. Met een sponsje bevochtigde ik haar mond. Drinken ging allang niet meer. Achter de slaapkamerdeur in haar bejaardenflat […]

Iedereen moet drinken, anders droogt hij uit. De nieren begeven het, over en uit met alles. Ik heb geen dorstprikkel, dat breekt me op. Alle zouten concentreren zich in mijn lijf. Mijn hart protesteert ertegen. Het klopt onregelmatig. Het wil niet meer zo, de zouten breken en vreten zich in […]

Tim vond eind augustus een kamer in Utrecht. Tijdens de introductieweek van de studentenvereniging kwam hij Suus tegen, derdejaars en al twintig. Ze bood aan met hem de stad te verkennen. Even later liepen ze langs de Oudegracht en door de Dorstige Hartsteeg. ’Ik weet wel een leuk café Tim, […]

Ik luister niet meer. Had ze maar niet ‘Ik dorst het niet te vragen,’ moeten zeggen. Hoeveel jaren heb ik nu aan haar, mijn project, besteed? Toen ik haar ontmoette, was ze Miss Nobody. Dankzij mij is ze geworden wie ze nu is. Een vrouw met wulpse rondingen, volle lippen […]