Iemand vond het nodig om die toestand met mijn twee zoons weer eens op te rakelen. Nou moet je weten dat de oudste altijd al bloeddorstig was. Eva heeft hem jaren aan de borst gehouden – wisten wij veel – en toen zijn eerste tandjes kwamen wist hij haar goddelijke borsten binnen de kortste keren naar de Filistijnen te helpen. Zijn jongere broer zat anders in elkaar. Minder direct zal ik maar zeggen. Een denker, zo een die het bloed onder je nagels vandaan haalt. Je zal begrijpen dat twee zo verschillende karakters elkaar voortdurend wilden bevechten en toen onze Schepper het oogstoffer van de oudste een keer over het hoofd zag, kostte dat ons schapenboertje Abel de kop. Het zij zo.
« Een dorstige wandeling
Een koud biertje »
« Een dorstige wandeling Een koud biertje »
Familie, Mensen
Die goeie ouwe tijd (2)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Harrij Smit of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Een dorstige wandeling Een koud biertje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Per omgaande afgeleverd. Geweldig stukje.
In elk geval een passend vervolgstukje. Van mij mogen er best nog een paar volgen. 😉
@Hay – breek me de pen niet open, Hay 🙂
@Harrij, een zeer laconiek borstenstukje waarin je dorst op een bijzondere manier hebt verpakt. <3
Dank @Mili – ja de borsten hoefden in die paradijselijke tijd nog niet verpakt te worden, dus heb ik mijn verpakkingsdrift maar op de dorst losgelaten.