Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Schipbreuk

19 januari 2015 | 120w | Han Knols | 4 |

Het valt soms op. Op het journaal. Iemand die vertelt dat hij dorst had. Dat er geen drinken was aan boord. Tot zover wil en kan ik hem geloven. Hij heeft me overtuigd.
Ik voel mee, naar beste vermogen.
Ik zie de zee, eindeloos, zonder oevers. Ik voel de wanhoop, twijfel, het verloren zijn.
Ik proef het achterliggende verhaal. Ik zou niet willen ruilen.
Er komt schuldgevoel. Dat ik het beter heb. Dat ik een cruise heb gemaakt, over diezelfde zee.
Van Italiaanse havensteden naar Turkse. Door naar Griekenland, met een tussenstop op Santorini, of zoiets.

Ik voel me schuldig. Ik kon zelfs pokeren aan boord.
En dan komt zijn bluf, de leugen; dat hij zeewater dronk om te overleven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Knols of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »