Iedereen moet drinken, anders droogt hij uit. De nieren begeven het, over en uit met alles. Ik heb geen dorstprikkel, dat breekt me op. Alle zouten concentreren zich in mijn lijf. Mijn hart protesteert ertegen. Het klopt onregelmatig. Het wil niet meer zo, de zouten breken en vreten zich in het weefsel.
De cardioloog vindt dat ik pillen moet nemen. Ik word ziek van die pillen.
De cardioloog vindt dat ik naar de trombosedienst moet. Iedere week uren zitten wachten op mijn beurt tussen de oudjes in het verzorgingshuis. Ik ben toch niet gek?
Ik stop ermee. Laat hem zelf zich bezuipen aan water de hele dag. Ik slik geen pil meer, laat me niet prikken. Ik ga gewoon drinken.


Een tikkeltje een absurd, maar toch levensecht stukje. <3
Hay, dank je. Absurd? Nouhu…
Zo kwam het na een keer lezen een moment bij mij over, maar ik begrijp je protest. Na nog eens lezen wordt het gelijk realistischer.
Mooi, want ís reëel. Uitdroging kan een oorzaak zijn van hartproblemen. Daar wordt onvoldoende op gewezen en een cardioloog vraagt er niet naar. Heel jammer, want ongemerkte uitdroging komt door het ontbreken van de dorstprikkel. 🙂