0
Blij en enthousiast zweefde ik mee met de wind, met liefdevolle warmte en vochtige kussen werd ik bemind. Maar daarna kwam de koude mij hard en nijdig tegemoet, sneeuw, ijs en een hoge, onverzettelijke berg beroerden mijn gemoed. De tranen liepen langs mijn wangen en plensden op de struikelsteen neer, […]
Fictie, Natuur, Poëzie
Wolkje
Liefde, Maatschappij, Mensen
Middeleeuws snelrecht – 2
Verbijsterd kijkt ze naar het bebloede hoopje tussen haar dijen. Twee donkere ogen kijken haar doordringend aan. Ze schrikt als het met gierende uithalen begint te huilen. In een reflex drukt ze het tegen haar boezem om het geluid te smoren. Een kind… Ze hadden het haar nageroepen, toen ze […]
Communicatie
Ingeruild
Ingeruild voor een jonger en nieuwer model. Een model waar niks mis mee was, geen spatje imperfectie te bespeuren. Helemaal anders dan ik. Ik was oud en versleten. En bovendien was ik niet meer volmaakt. Mijn poten waren kapot, onherstelbaar beschadigd. In plaats van trouw te blijven, me te waarderen […]
Communicatie, Liefde, Mensen
Graankorrel
Een kerkhof op een koude, natte novemberdag. Een klein groepje mensen, kleumend bij een open graf en de stem van de voorganger die spreekt: “Ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.” Troostend […]
Natuur
De rode beuk
Een dunne laag sneeuw bedekt de kale kruin. De wind waait ijzig en hard. Gelaten staat hij daar, wachtend op warme zonnestralen. Over zijn ruwe stam beweegt een boomklever, op zoek naar dagelijkse kost. Dan beginnen de dagen te lengen. Knoppen zwellen aan takken, van waaruit groen ontspringt. Kwetterende vogels […]
Communicatie
Toeval
Johnny was bezig in de garage. ‘Wat doe je?’, vroeg Marina nieuwsgierig. ‘Ik ruim op. Wat van mijn spullen die ik niet meer gebruik en die ik naar het recycleercentrum ga brengen.’ Wat hij er niet bijvertelde was, dat hij stiekem ook die verzameling lelijke potjes van Marina meenam die […]
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Godina
God kijkt naar het gekrioel op aarde en peinst. ‘Wat heb ik allemaal geschapen, zeven miljard mensen inmiddels. Toch is het geen vrolijke boel. Al die ellende in mijn naam of die van mijn alter ego Allah. Al die mensen die steeds denken gelijk te hebben. Tweeduizend jaar geleden stierf […]
Poëzie
Zekerheden
Niets staat vast in het leven. Maar gelukkig zijn er toch nog altijd enkele zekerheden waar je niet omheen kan. Hier zijn ze nog even op een rijtje gezet: Iedereen kan zich vergissen, en verre geliefden ga je snel missen. Als je honger hebt moet je eten, en geen mens […]
Fictie, Mensen
Het glas is halfleeg
De dag dat hij vertrok, staat in haar geheugen gegrift. Ze herinnert zich elk woord, elke zin, elke pauze. Ze ziet voor zich, hoe hij wegliep; ze hoort het ritme van zijn voetstappen. Ze staat op, loopt naar buiten en verdwijnt in de mensenmassa. Ze gaat voort zonder om zich […]
Communicatie
Na Dorst
Behoorlijk dronken waren ze. Het avondje stappen was een nachtje stappen geworden in zomers Breda. Uit balorigheid hadden ze de bus in plaats van de trein naar Tilburg genomen. Lijn 131 reed al snel door het kleine dorpje. Je was er voorbij voor je het in de gaten had. Maar […]
Column, Eten & drinken
Dorstig
Als een dorstige nomaad struimel ik door de Ikea Mijn vrouw loopt vrolijk door de winkel Ik, ik met mijn tong onder mijn schoenzool Via het keukengerei naar de deurmatten Van de badafdeling naar de fotolijstjes Ik zie een foto met New Yorkse taxi’s ‘Wat ben je uniek met zo […]
Fictie, Mensen
Middeleeuws snelrecht
Zo onopvallend mogelijk schuift ze achteruit, weg van hem. Trillend als koren in de wind. Ze slaat geen acht op de pas gedorste halmen die rode striemen in haar schrale blote dijen en handpalmen achterlaten. Nog een klein stukje… Een siddering trekt door haar lichaam. Terwijl haar vingers zich geruisloos […]
Fictie, Mensen, Poëzie
De vampier
Ik voel de leegte in mij, mijn droge verhemelte, de aangeslagen tong. Met weemoed denk ik terug aan sterflijk leven, aan de tijd dat ik nog zong. De levende dood ben ik, een monster voor de eeuwigheid. Ik lig te wachten in mijn donk’re kist, het is nog dag, geen […]
Communicatie, Maatschappij
Ik dorst het ook niet
Je kunt het Met je ogen dicht op sokken eenvoudigweg Maar geen woord dat beklijft of aanmoediging die gehoord wordt Een keihard nee weerklinkt in de lege hallen en lokalen Tranen van onvermogen zowel bij haar als bij hem Voor jou alles voor jou want wij geloven nog in vliegende […]
Maatschappij, Mensen
de menselijke maat
Tussen allerlei alarmerende berichten in de krant van vanochtend filterde mijn naar de menselijke maat dorstende geest een opmerkelijk bericht. Er zouden vandaag op de befaamde derde pagina van de Britse tabloid The Sun weer blote borsten te bewonderen zijn, nadat er eerder deze week door diverse media was bericht […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties