Johnny was bezig in de garage.
‘Wat doe je?’, vroeg Marina nieuwsgierig.
‘Ik ruim op. Wat van mijn spullen die ik niet meer gebruik en die ik naar het recycleercentrum ga brengen.’
Wat hij er niet bijvertelde was, dat hij stiekem ook die verzameling lelijke potjes van Marina meenam die toch maar enkel stof stonden te vergaren.
‘Goed plan. Ik doe de boodschappen ondertussen.’
Toen Johnny thuiskwam, kon hij zijn ogen haast niet geloven. Op de kast stonden die potjes die hij net wegbracht, toch?
‘Wat doen die hier?’, vroeg hij verbaasd.
‘Ik dacht er ineens aan dat ik die nog had. Ik wou ze uitstallen, maar vond ze niet. Gelukkig hadden ze, toevallig, in de kringloopwinkel net dezelfde binnengekregen …’
« Godina
De rode beuk »
« Godina De rode beuk »
Communicatie
Toeval
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Godina De rode beuk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
oei, het kwaad straft zichzelf
Karma komt in drievoud terug!
Vind het een leuk stukje
Bedankt, José en Els
Leuk.
Toen ik een keertje moest helpen op de rommelmarkt van de muziekvereniging en mijn moeder kwam buurten, zei ze ook: ‘Hee, die glazen heb jij thuis ook. En dat lampje…’
hihi. Dank je, Lousjekoesje 🙂
Met Johnny kun je zo nog jaren vooruit. 😉
Leuk, uit het leven gegrepen stukje. <3
Ik ben meer van de 'fantasterij', maar dat soort verschillen maken 120W nu juist leuk.
Dank je, Hay. Ja, Johnny en Marina spelen een rol in elk stukje al dat ik hier schreef. Elk thema kan je wel gebruiken in hun leven. 🙂