‘Morgen wordt de koudste dag van het jaar,’ kopt de Telegraaf. Soms lees ik stukjes van die krant op mijn computer, nadat ik ergens een link zag. Morgen dus dikketruienweer, het wordt gevoelsmatig wel min twaalf. Tjongejonge. Heerlijk. Precies wat ik wil: winter. Eindelijk een koude dag. Op kou kun […]

komt te laat op zijn werk, of hij rijdt pardoes door rood, snijdt waaghalzerig bochten af, vergeet te douchen, knoopt overhemd, gulp en overjas verkeerd, of merkt te laat dat de tijd doorgaat, terwijl hij zich verslikt in haastig genuttigde boterhammen met pindakaas, weggespoeld met mokken thee en ziet vervolgens […]

De poëzieweek 2015 is voorbij. Het aantal inzendingen van de Turing Gedichtenwedstrijd was bijzonder groot. Poëzie leeft kennelijk. Of… De belangstelling in de media afgelopen week voor poëzie viel tegen. Voor liefhebbers van dit genre een gevalletje van jammer dan. Gelukkig is poëzie geen eenheidsworst. En dat de jury geen […]

Gauw naar huis voordat de sneeuw begint te vallen. Het is druk op de weg. Iedereen wil vandaag snel naar huis. Het weerbericht gaf aan dat weggebruikers rekening moesten houden met flinke sneeuwval. Gelukkig rijdt het verkeer nog lekker door, ook al zijn er veel vrachtwagens op de weg. Hè […]

Als kind van de jaren ’80 ben ik opgegroeid met heel wat leuke TV-programma’s. Zo had je Bassie en Adriaan, Merlina, Postbus X, en natuurlijk nog tal van andere. Onlangs was ik, sentimenteel als ik soms ben, aan het rondkijken en belandde ik in mijn jeugdjaren. Ik voelde het kind […]

Nu kon ze het pakje eindelijk openmaken. Ze vond het verbluffend dat uitgerekend zij zo’n knappe man had ontmoet op zulk een exotische plek als Sao Paulo. Het was liefde op het eerste zicht. En het moest wel liefde zijn. Dat voelde ze gewoon. Hij was zo lief, en de […]

“We hebben gewoon pech, domme pech.” “Wát nou pech, dit is oneerlijk, geméén.” “Kom op zeg, doe eens even normaal.” “Als jij de vorige maand niet zo dom was geweest ons abonnement op te zeggen …” “Áls, áls, jij hebt makkelijk praten; je was het er zelf mee eens.” “Nou, […]

Als ik na het ontbijtbuffet naar buiten stap, is de hemel azuurblauw. Tijdens mijn wandeling van het Forum Romanum naar de Sint Pieter lacht het leven mij toe. Op de brug naar de Engelenburcht, een paar meter voorbij een portrettekenaar, zie ik haar zitten. Ze steekt een leeg blikje in […]

Voor de ingang van de supermarkt luisterde ik naar zijn verhaal, zijn geschiedenis. Het was allemaal genetisch bepaald, zei hij. Het was aanleg. De falende opvoeding had de doorslag gegeven. Eerst gokverslaafd, daarna aan de heroïne. Pech, zo noemde hij het, haalde de schouders op en bood me een krantje […]

Zij was niet voor het ongeluk geboren maar voor domme pech. Doktoren hadden haar al dood verklaard voordat zij haar moeders buik wist uit te komen. In de wieg trok zij trappelend de bekleding aan repen om later tegen haar vaders schenen aan te schoppen. Die legde alras het moede […]

De sneeuw was ’s nachts gevallen. Ik wilde sporen trekken met mijn fietswielen in de krakende sneeuw en zien hoe mijn voor- en achterband profielen tekenden. Ik wilde grote sneeuwballen maken en koude handen voelen maar denken aan gehakt. Echter, toen ik vanmorgen opstond was mijn voorband lek en de […]

Het was een catastrofe. Kwaad toeval dat precies haar kant was opgedreven. Dikke pech! Een mankement op celniveau, operatief verwijderd toen de doktoren na veel wikken en wegen uiteindelijk de beslissing durfden te nemen. De stoornis viel nog net binnen de regels van universitaire studie. Een okseltoilet was niet noodzakelijk. […]

Had ik toen maar geweten dat het niet was voor niets dat ik de wekker niet hoorde en daardoor mijn tijd versliep. Had ik het toen maar geweten dan had ik, in mijn haast, niet de kleren van gisteren, maar mijn beste pak aangedaan. Had ik het toen maar geweten […]

Het vliegtuig zal nu wel vertrokken zijn, denk ik. Hij komt weer naar huis. Een lange vlucht over de oceaan. In mijn verbeelding zie ik hoe het vliegtuig uit elkaar barst door een exploderende bom. Brokstukken vliegen alle kanten op en komen samen met de passagiers in de oceaan terecht. […]

Charlotte vervloekt haar zwangerschap. Achteraf had ze kunnen weten dat ze verdoemd was. Pure pech. Ze denkt terug aan haar eigen moeder wier gerimpelde handen blauwe plekken vertoonden van het infuus. Hoe ze langzaam weggleed uit het leven, vol vertrouwen in haar Heiland. Drie maanden later kwam haar kleindochter ter […]