Ik keek uit het raam. Er liep een man op straat. Het is het begin of eind van een verhaal in mijn hoofd. Het is nog niet rijp. Is dit een begin of een eind? Het is bekend hoe lang deze straat is. Vrij lang, maar een eind zou ik […]
Ik keek uit het raam. Er liep een man op straat. Het is het begin of eind van een verhaal in mijn hoofd. Het is nog niet rijp. Is dit een begin of een eind? Het is bekend hoe lang deze straat is. Vrij lang, maar een eind zou ik […]
De stoom die van hun lichamen afkomt, is overweldigend aanwezig in de slaapkamer. Hij laat zich hijgend achterover vallen. Zij voelt hoe de vermoeidheid haar lichaam overspoelt. Ze draait zich op haar zij en trekt langzaam het met veren gevulde deken over haar naakte lichaam. ‘Ik hou van…’ ‘Ssst,’ fluistert […]
De nevel van het dichte bos dat tegen de steile rotswand groeit omringt haar. Bezweet van de zware klim omhoog zet ze zich af. Haren plakken tegen haar voorhoofd en beperken het zicht. Ze trekt zich weer op, zet af en sleept zich tegen de rotsen verder omhoog. Dikke takken […]
Vandaag leef ik weer op straat. Ik heb geen papieren, geen werk en geen rechten. Een minderheid van de inwoners van Amsterdam bekommert zich over mijn uitzichtloze situatie. Zij geven ons –zijn met tientallen- water en eten. De rest ziet ons liever van de aardbodem verdwijnen. In die garage was […]
Ik smokkelde een schaar binnen! Knipt u graag dingen af? Ik wel. Urenlang staar ik kwijlend om me heen, naar het vlezige blad van een vetplant, of de flaporen van een passerende cipier. Helaas zijn scharen verboden voor compulsieve knippers als ik, idioten die als het moet zelfs met hun […]
Ik werd geboren als vijfde zoon in een gezin dat twaalf kinderen telde. Wij waren arm en woonden in een verwaarloosd flatgebouw aan de rand van Parijs. Ik keek op tegen mijn oudere broers: ze werkten twaalf uur per dag op de markt. Ze hadden samen veel lol en verdienden […]
ik kan me gedragen als een dichter ik kan me gedragen als een wolk bij jou ik dobber langs je zicht ‘t veld waarop je ligt en jij neemt al mijn vormen waar dan spui ik hagel, stoom, verdamp ik breng je lichaam in een kramp maar jij hebt je […]
‘Je hebt een wát gemaakt?’ ‘Een motorfiets. Dat zei ik toch al?’ ‘Oh, het is een motor. Ik verstond heel wat anders. Iets met stroom.’ ‘Echt? Nee, het is een motorfiets. Ik zag laatst zo’n oud zwart-witfilmpje op YouTube. Vet geinig. Twee kerels hadden er één gemaakt in 1940 of […]
Sjonge jonge, wat een week was dat! Zo’n aaneengekoppelde serie dagen waarin ik telkens weer de bakens moest verzetten om de juiste ingesteldheid te borgen. Continue maar weer de focus behouden, ondanks het feit dat er vele afleidingen waren die me lonkten. De warme voorjaarszon die donderdag sereen mijn huid […]
Het is zo eenvoudig, hoewel het een alchemisch recept lijkt: vuur, water, aarde en lucht. Samen vormen ze de kwintessens van de industrialisatie: stoom. Kolen uit de aarde worden in brand gestoken, door de luchttoevoer laait het vuur op dat het water verhit tot stoom ontstaat. Stoom is het levenselixer […]
Witte vlakken schuiven zware druppels vallen neer als vertrapte blauwe druiven als zwartgeblakerd teer Het land is leeg en woest kil en ijzingwekkend koud bij dit geweld houd ik me koest deze massa maakt me benauwd De onderstroom is heftig alle wijzers staan op rood niemand is dapper of deftig […]
Toen ze de sauna binnenkwam, zat hij al op de houten bank. Iets verderop zat nog een echtpaar. Ze ging naast hem zitten en trok zijn gezicht naar het hare om hem te zoenen. Hij glimlachte, maar kort daarop gaf hij een kreetje. ‘Wat is er?’ ‘Er prikte iets in […]
Daar waar platen samendrukken, diep onder de aardkorst, heersen ongekende krachten. Zakt water neerwaarts, grillig zoekend naar een weg. Langs breuklijnen, door schachten gaat de tocht, kolkend in holtes, verdrukt door vernauwing. Immer gelokt door het duister. Op de plaats van bestemming wacht magma, de gloed van gesteente verwarmt. Gedwee […]
Samen, door het opentrekken van de gordijnen, hoewel op stand, goed zichtbaar op de bank, hadden zij nu wel of niet een band, wisselden zij een scala aan onzinnigheden uit, het theeketeltje blies stoom, niet voorzien van een liefhebbende fluit. Hij deed alleen de gordijnen dicht als hij liep in […]
Han oogt sloom, met bewegingen even traag als zijn gedachten. Hij is stil, anders dan borstroffelaars en voordringers op het expeditiekantoor. Soms is Han kwaad. Wanneer anderen hem hun werk toeschuiven, groeien zijn wenkbrauwen naar elkaar en hangen zijn mondhoeken. Zijn werk is zijn terrein, niet meer, niet minder. Han […]
Recente reacties