Ik ken het gevoel van binnenuit: hoe je met lange tanden kunt eten. Ik vond er niks aan: andijvie, spinazie of kool. Mijn ouders zullen soms wel ten einde raad geweest zijn.
Gelukkig had ik een heilig ontzag in onze huisarts. Ik verdenk hem achteraf van een complot met mijn ouders. Hij schreef me als recept voor dat ik groenten moest eten. En dan moest het dus maar.
Inmiddels ben ik een alleseter geworden. Ik vind ook echt bijna alles nog lekker ook. Hoe wonderlijk kan het lopen in het etende leven.
Mijn zoon heeft hier geen last van. Als hij thuis komt uit school heeft hij een hartgrondige honger. Boterhammen verdwijnen in zijn bodemloze put. Geen doktersvoorschrift voor nodig.
« Versmelten
Minorpromotie »
« Versmelten Minorpromotie »
Column, Eten & drinken
Op recept
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Versmelten Minorpromotie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Leuke tip voor beginnende ouders maar vooral een heel origineel verhaal.
Groet en een hartje, Rolf van der Leest
mooi stukje, volgens mij ontzag voor ipv in
Klopt wat José zegt. Een hartgrondige honger kan voor mijn gevoel ook niet. ‘Honger als een paard’ of zoiets lijkt me hier passender.
De anekdote met de vindingrijke huisarts is best grappig. Dat zou ik wat meer uitgewerkt hebben. De alinea over die hongerige zoon had ik dan weggelaten.