Schrijf mee!
« »

Communicatie

Slachtrijp

9 juli 2015 | 120w | nelededeyne | 6 |

In 1984 kreeg ik met Pasen een oranje-groen-geverfd piepkuiken. Ik noemde haar Zebra. In dat jaar had ik ook nog twee imposante grootvaders, die altijd vloekten en spuugden op de grond. Ze wantrouwden melkboeren, postbodes en hippies en betwijfelden openlijk de herkomst van hun eigen kindergebroed.

Zebra werd slachtrijp en mijn ouders wilden hun vaders hun bloed bewijzen. ‘Doe het dan,’ schreeuwde moeder terwijl mijn kip steeds heviger in haar armen spartelde. Mijn vader, de ogen gesloten en het hoofd afgewend, zwaaide met de bijl.

Zebra vloog weg. Over de heg. Het gras bloedde en ik weende. Niemand had honger, die dag. We schilderden het huis in felle regenboogkleuren, moeder leerde gitaarspelen met haar tenen en vader kreeg een baard.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »