Toch best wel gemeen van de Duitsers om met hun U-boten konvooischepen kapot te schieten. Immers, de schepen waren niet bewapend en waren een gemakkelijke prooi. Joris schudde het hoofd. Hij vroeg zich af hoe die mensen op die schepen zich voelden als ze met een torpedo tot zinken werden […]

Roeptoeters en Blaaskaken: In alles schijnt hetzelfde licht. Onder mijn huid, in de beenling Of de tak waar ik op zit Onder de wortels is er geen eenling In alles schijnt hetzelfde licht. In mijn heldere glazen bol. Ontdek ik een man op een tak Opgewekt want hij heeft lol […]

Petite embouteillage à Paris. Auto’s links, rechts, voor en achter ons werden allemaal tot stilstand gedwongen door één rood licht. Een jonge vrouw gekleed in mooie, kleurrijke kleren passeerde en begon ons raam in te zepen. Heel vriendelijk allemaal tot de neanderthaler in haar naar bovenkwam. Met gevaarlijk opbollende wangen […]

Gedurende zijn aardse leven was hij, in zekere zin, chronisch ‘doodgemoederd’ door zijn echtgenote. Twee weken geleden overleed hij acuut op een respectabele zesentachtigjarige leeftijd. Zo kwam er, zonder enig beraad, een einde aan het samenzijn dat al een eeuwigheid leek te duren. Vijfenzestig jaar had het huwelijk geduurd. Nu […]

Twitterland is verdeeld door kolkende wijsheid, kliffen van misverstand en vleesetende HashTags. HonderdveertigTekens markeren ingenomen vooroordelen. Het alfabet als scheermesjes aan een wurgkoord geregen. Twitteraars zijn een nijver Volkje. Onvermoeibaar dragen Volgers munitie aan in de vorm van Shaming– en BlamingToortsen. Er heerst een constante WoordStrijd. Geshellsockte Vrijdenkers worden stelselmatig […]

‘Mamaaaaaaaa?’ ‘Ja, Lars. Wat is er?’ ‘Ik, euh … Papa zegt dat hij zich verveelt.’ ‘Is dat zo?! Zeg hem dat hij dan misschien het gras kan maaien of de auto wassen.’ ‘Oh!’ ‘Hèh, schat, heb je dat nu echt gezegd?! ‘Hij zei dat je niets wist om te doen, […]

Een fles champagne, een boeket bloemen. De schoft! Nee, zo makkelijk komt manlief er ditmaal niet vanaf. Ik dien te straffen. Dit besluit neem ik terwijl ik een kan met water vul. Ik laat daarop een witte speekseldraad de kan in lopen. Dit kan veel beter! Ik druk met mijn […]

Ze stommelden de hotelkamer in terwijl ze aan elkaar frunnikten. “Wat ben jij een hete!” ademde hij. “Je weet nog niet half hoe!” lachte ze. Strippend liep ze naar de badkamer. “Kom je?” Hij ontkleedde zich snel. Dat hij dit dankte aan de meest afgezaagde openingszin aller tijden! “Misten ze […]

Poes gebiedt mij plaats te nemen aan haar vensterbank. Opmaat tot een straf tête-à-tête. Of het nu eens geen tijd wordt dat ik met mijn smoelwerk weer op Twitter verschijn, is de strekking van haar dwingend advies. Anderhalf jaar ben ik van het Internet weggebleven. Ik vluchtte. Je kunt op […]

Boos staat ze voor me. “U weet niet hoe het is mevrouw, om altijd maar weer te moe te zijn, als je hebt gewerkt. Ik wil deze stage niet meer!” Ik sputter wat tegen, zeg dat we toch juist geregeld hebben dat ze minder uren per dag mag werken, en […]

Als een warme wolk verliet stoom de badkamer. Na het douchen ging de stereo op standje ‘dik volume’ en klonken sfeervolle warme klanken van Simpley Red. Tevredenstellend begon hij weg te dromen bij het insmeren van zijn nog warme lijf, het licht gelleren van zijn haren en het aantrekken van […]

-Met die stoomboot moet het ook maar eens gedaan zijn, Piet wiens kleur ik niet mag noemen. Wie vaart er nu nog met zoiets? -Dat maakt u net uniek, en de kindertjes vinden het leuk. -Ach, de kindertjes, die zijn tegenwoordig niet meer van belang, als hun ouders het maar […]

Kreukvrij treedt hij je tegemoet. Met een vrolijk gezicht en een betrokken houding stelt hij zijn klanten gerust. Hij biedt een luisterend oor en zegt zijn uiterste best voor je te doen. Of je bijstand nodig hebt, een dakkapel wilt bouwen of zelf je huishouden niet meer kan doen, hij […]

Schrijver zit aan de toog van het Dorpscafé. Zijn ogen kijken door de kastelein heen. Schrijf je nog?, vraagt Klusjesman, wiens aanwezigheid hem nu pas opvalt. “ … mijn vrouw leest het manuscript. Over Liefde en de Dood … durf niet naar huis. Vrees dat het te confronterend is. Dat […]

Hij was ouder geworden. Kwetsbaar bijna. Het ergerde haar hoe hij zich voortbewoog, alsof ze medelijden moest hebben. Ze had gewacht tot hij de straat uit was, waarna ze achterom het gangetje inliep. Ze voelde aan de poort. Dicht. Ze keek om zich heen. Behoedzaam klom ze over de schutting, […]