‘De duivel verleidt niet met slangen of tweekoppige mensen.’ Zo schreef Umberto Eco ooit in één van mijn lievelingsverhalen. Daar ben ik nu niet meer zo zeker van. Eén geraamte, twee schedels en negen halswervels… Iemand begroef deze mensen met wat gerief uit een ander bouwpakket, een slechte Ikea-grap. Maar […]

Ze loopt eigenlijk al haar hele werkende leven rond in de wereld van de gezondheidszorg. Beklom de carrière-ladder traditioneel vrouwelijk: van in service verpleegkundige in een ziekenhuis tot senior adviseur in een expertisecentrum voor de zorg. Haar missie en passie zijn eigenlijk onveranderd gebleven: voor een goede verzorging van patiënten […]

Ik ben wat je noemt een levensgenieter. De liefde gaat bij mij (via de mond uiteraard) door de maag. Je kunt mij met recht als een ware omnivoor betitelen. Net zoals onze hersenen afwisseling nodig hebben, zo heb ik ook afwisseling nodig, met name in de keuken. Ik schep er […]

Hebben jullie vroeger ook je tand of kies onder het kussen gelegd? Als mama of papa weet je nu natuurlijk waar dat muntstuk vandaan kwam. Tenminste dat denk je dan. Luister maar naar wat ik je daarover vertel. Ze bestaan. Ze bestaan echt, de vier Wisselfeeën. Vier beeldschone, eeuwig jonge […]

Ik wist op kantoor al welke het moest zijn. Nu sta ik een halve werkdag en een file verder in mijn woonkamer met de verwarming net aan en mijn jas naast me op de grond. Ik geef het hendeltje een klein duwtje en pak de hoes op. Terwijl de eerste […]

Het is druk in de kroeg en de mannen druipen een voor een binnen. In hun hand dragen ze een langwerpige tas van een meter. Ze begroeten elkaar droog. Met een klein knikje en een snelle hand. Hangen daarna hun jas op, trekken hun portemonnee en gooien een euro in […]

Klien schuilde al jaren in een ivoren vingerhoed. Haar woonst verzinnebeeldde haar: timide, schaamachtig, nederig. Een Kleine Rudolf van porselein, al prezen de weinige vrienden haar de hemel in. Kyros bivakkeerde even lang in een ivoren toren, pal naast Klien. De monumentale woning stond voor verhevenheid, afzondering, poeha. Vrienden om […]

De deurwaarder beukte de deur met zijn linkerschouder open. Zijn blik ging rond in de overvolle kamer en tegelijkertijd veegde hij de afgebladderde verfresten van zijn colbert. Midden in de kamer stond mevrouw Block, strijdbaar als altijd, tussen alle schatten die zij en haar man hadden verzameld. Ontelbare opgezette vogels, […]

Wie heeft bepaald dat de zwarte toetsen van een piano zwart zijn en de witte toetsen wit? Als die morgen worden omgewisseld, zouden pianisten dan in de war raken, of weten ze de tonen dan nog evengoed te raken zonder ook maar één valse noot te spelen? Waarom worden donkere […]

Ivoor, ivoor… Komt me bekend voor Enige tijd gelee gingen we ook met dit woord in zee Wanneer ook weer Weet ik niet op zijn preciest Maar waarom men deze nu weer kiest? Gebrek aan inspiratie Of een combinatie? Van gemist gevoel Of gemis van wezenlijk doel? Ivoor, ivoor Komt […]

De buit vandaag is gigantisch en uitzonderlijk. Vooral bijzondere schelpen, noten en nog wat aanverwante zaken langs het strand van Schiermonnikoog. Fasten your seatbells here we go. Een slanke noordhoren, een otterschelp, een jeneverkruik, een barnsteen, een potvistand, een doubleur van een gedoornde hartschelp, een oorbeen van een zadelrob, een […]

‘Snoep verstandig eet een appel.’ Wie herinnert zich die slagzin niet? Of de reclame van Côte d’Or met de olifant in het logo en de waarschuwing: ‘Denk aan het ivoor.’ Appels tasten tegenwoordig het glazuur van het ivoor aan – andere appels? Gluten moet je niet eten en koolhydraten zijn […]

Wie kent het nog: het boek ‘Ivoren wachters’ van Simon Vestdijk? Toen ik vanmorgen in de tandartsstoel lag, moest ik er weer aan denken. Aan Philip Corvage met zijn ‘afgebrande kerkhof” die zoveel okkernoten en chocolade at, dat tanden en kiezen het begaven. Zijn ouders waren overleden en zijn oom, […]

Vandaag heb ik er een voor het eerst ontmoet. Een voorbeeldig bivoorbeeld. Ze bestaan dus echt. Ik doel hier dus op eigen ervaring. Ik geloof de pers namelijk niet meer. In ieder geval niet langer op hun woord. Ja, ik weet het. Het is eigenlijk best bederfelijk. Dat je media […]

Voor een ADHD’er, die met schrijven wat overzicht probeert te organiseren in het stormgeweld tussen zijn oren, is de restrictie van honderdtwintig woorden een regelrechte ramp, een onmogelijke opgave en rechts op het scherm zie je de teller aftikken. Maar ik blijf rustig. Ook al staat het getal op de […]