Ik bekijk mijn appartementje. Zou ik het gaan missen? Vast niet, ik droom al jaren van verhuizen, en dankzij oom Duikers erfenis kan het.
Mijn televisie heb ik gesloopt met een hamer, net als mijn laptop en telefoon. Veel te gevaarlijk. De rest van mijn spullen staat in dozen, klaar om weg te geven aan minderbedeelden. Daar heb ik over getwijfeld, want zo’n minderbedeelde kan natuurlijk ook een kinderverkrachter, fietsendief of terrorist zijn. Ik doe het toch, niemand is ooit geradicaliseerd door een salontafeltje of boek over kamerplanten. De enige die ik ga missen, maar ze zouden op de bodem niet gedijen.
Ik hoop dat er geen zeemeerminnen wonen bij mijn nieuwe huis. Dat zijn ook maar mensen met vissenstaart.
« Vacuüm
Oom Uilke – 1 »
« Vacuüm Oom Uilke – 1 »
Fictie, Maatschappij, Mensen
Naar de bodem
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Vacuüm Oom Uilke – 1 »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een bijzonder en bizar stukje, met plezier (een paar keer) gelezen!
Wat een origineel verhaal, Hekate.
Alles klopt: de naam van oom Duiker, kamerplanten, de televisie enzovoort.
Met veel plezier gelezen.
Kapitein Nemo poëzie. Prachtig vebeeld. Zou alleen getwijfeld aan vervangen door getwijfeld over. In de voorgaande zin staat al aan. ?
De omgekeerde wereld van de kleine zeemeermin. Mooi.
@Hekate. Goed en leuk bedacht.
Bedankt voor de reacties.
Mien, je hebt gelijk, ik pas het aan.
@Hekate, ik begrijp dat ik een heleboel achtergrondsinformatie mis, en toch vind ik het al leuk om te lezen!
Eigenlijk begrijp ik de laatste twee zinnen niet zo goed. Voor mij pasten die helemaal niet bij de rest van het stuk. Maar aan de reacties te zien, heb ik iets niet goed begrepen… ?
Intrigerend. Ik ben super benieuwd naar het nieuwe huis. En hoe snel de bange HP zich zal aanpassen aan een nieuwe omgeving.
Inge, met die laatste regels wilde ik duidelijk maken waarheen hij juist verhuist. Ik moet toegeven dat ik erg veel heb moeten schrappen om bij 120 woorden te blijven, dus het kan zijn dat het een beetje te cryptisch geworden is.
Leuk, speels verhaal met soepel lopende zinnen!
Na een paar keer lezen toch intrigerend. Het is me inderdaad wel duidelijk waar hij heen verhuist. Het roept de vraag op waar hij voor vlucht.
Vind dit trouwens een heel leuk zinnetje: ‘niemand is ooit geradicaliseerd door een salontafeltje’ 🙂