Alina had een roze, zijdeachtige pyjama aangetrokken. De adem stokte even in mijn keel. ‘Ik kan mijn woede goed uiten met klodders verf,’ zei ze glimlachend. ‘Wil je een wijntje?’ ‘Lekker’, antwoordde ik. Ze schonk twee glazen in en we gingen op de hagelwitte bank zitten. Ze rechtte haar rug en zuchtte eens diep. ‘Ik heb een voorstel,’, zei ze. ‘Als jij me de komende tijd een beetje helpt, mag je af en toe bij me slapen.’ Ik wist niet wat ik hoorde. Ik nam nog een slok wijn. Dat klonk behoorlijk zakelijk, trouwens. Mijn god, waarom voel ik me opeens zo duizelig? Ze pakte het wijnglas uit mijn hand en zette beide glazen op tafel. Allles begon te draaien.
« Een bodempje
De bodem van de fles »
« Een bodempje De bodem van de fles »
Communicatie, Liefde, Studie & werk
Alina (4)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Robbedoes of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Een bodempje De bodem van de fles »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Het blijft spannend, Robbedoes. Ga door!
Toch even een kritische noot. Naar mijn idee zou dit verhaal in de tegenwoordige tijd (o.t.t.) nóg spannender zijn. Deze serie staat nu vanaf het begin in de o.v.t. dus gewoon daarmee verdergaan natuurlijk. Voor een volgend verhaal/volgende serie: probeer het eens.
Voorbeeld: ‘Alles begint te draaien’ is spannender (als cliffhanger) dan ‘alles begon te draaien.’
Goeie tip, Ewald, neem ik mee voor een volgend verhaal. Dank!
Oef, ik ga een beetje een idee krijgen. Maar met Alina kun je volgens mij alle kanten op. Ik kijk uit naar het vervolg.