0
Hand in hand liep ik met mijn vader. Naar Feyenoord? Nee, op de Middenweg, naar Ajax in de Meer. Ik keek tegen hem op. Letterlijk en figuurlijk. Mijn hand schuurde aan de mouw van zijn oude, groene winterjas. ‘Loop ik niet te hard, maatje?’ vroeg hij keer op keer omdat […]
Column, Cultuur, Liefde
Hand in hand naar Ajax
Liefde, Maatschappij
Aan handen en voeten gebonden(9)
Wouter probeert de opkomende paniek te onderdrukken, mompelt tegen Margreeth: ‘Ik moet even achter iemand aan’ Hij beent zo langzaam mogelijk naar buiten. De auto van Veronique is weg. Hij aarzelt even, pakt dan zijn mobiel en verzendt een tekst die hij eerder schreef: Om wat er niet is. Met […]
Communicatie
(Ont)wijkverhaal (6)
Aadieieie, het is hier die kampong! Zij hebben mij vastgemaakt met riemen! Ik kan zo niet naar mijn kinderen, die moeten toch naar school! Zij moeten mij losmaken, ik moet weg! “Mevrouw Nama Keluarga is met de matras op haar rug, met Zweedse banden en al, de afdeling op komen […]
Communicatie
Wijkverhaal (5)
Zo, de koekjes staan klaar voor mijn eigen kousenjuffrouw. Het is alsof ze mijn eigen dochter is, zo vertrouwd zijn we. Ze neemt altijd de tijd voor me, heeft zelfs de thuishulp voor me geregeld. “De stagiaire vroeg waarom ik juist bij Mevrouw Wachter koffie blijf drinken. Ik heb haar […]
Column, Communicatie, Eten & drinken, Liefde
De handen van mijn moeder
Na bijna vier jaar kan ik haar nog zo missen, mijn moeder. De laatste tijd weer meer dan voorheen, zo lijkt het wel. Aanleidingen genoeg: het overlijden van de moeder van een goede vriendin; dodenherdenking; en nu ook door het woord van de week, hand. Haar hand gaf liefdevolle gebaren, […]
Fictie, Mensen
Stigmata (5)
Het gezicht van zuster Margriet… Hoe ze naar me keek. Hoe ik misschien wel ook op haar leek… Zij was verdomme de enige die haar mond niet open had gedaan tijdens het nonnenbal! Woede raasde door mijn lichaam toen ik mijn verbanden wisselde. Destijds had ‘mijn moeder’ mij ook afgestaan… […]
Fictie, Mensen
Stigmata (4)
Mijn oren jeukten, een biechtmarathon, daar leek het eigenlijk wel veel meer op, een cadeau die ik alleen maar uit beleefdheid aanvaardde. Ze hadden het over goddelijke marsmannetjes, de wonden van Christus, en de kruisen die ze droegen om het afstaan van hun koekoekskinderen… Bijna iedere zuster had wel minstens […]
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Deal
Na een ritje op de grote weg, door de polder en het stadscentrum hebben we een goede indruk van de rij-eigenschappen van deze jonge occasion. Schadevrij, weinig kilometers, geblindeerde ramen, goed in de lak en mooi op zijn bandjes. Nu nog de laatste test. Ik stuur de parkeergarage in en […]
Mensen
Mag ik je hand vasthouden? (2)
Het is jaren later. De therapie alweer jaren geleden en de depressie al lang voorbij. Heel af en toe maakt ze nog een afspraak met hem. Omdat het leven soms nieuwe uitdagingen geeft waar ze gewoon even zijn hulp bij kan gebruiken. Omdat sommige stukjes uit haar jeugd nu pas […]
Communicatie, Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Retributie
Heere welke dienst heeft u mij verleend? Daar is de schout en ridders te paard ze springen er van af en trekken hun zwaard ze wringen in je zak met een ernstig gelaat voor de munten in je beurs en dat gaat naar de waard. Daar zijn de ridders en […]
Mensen
Mag ik je hand vasthouden?
Hij luisterde zo goed, haar therapeut. Eindelijk iemand die haar begreep. Elke 2 weken ging ze naar hem toe. Ze kreeg altijd thee en hij gebruikte hetzelfde zakje. Ze was depressief, maar bij hem leefde ze even op. Alles vertelde ze hem, over haar jeugd en haar leven nu. Hij […]
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(8)
De bitterheid naar Margreeth wordt steeds groter. Het accepteren van begrip en vergeving betekent een vlucht. Hiermee zou Wouter ontkennen wat eens gebeurde. Terwijl gelijktijdig zijn niet-relatie met Veronique van een geheel andere orde is. Een andere dimensie. Wouter hoort zichzelf verder praten. Langzaam rond hij de toespraak af. Heft […]
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(7)
Door dit soort blikken, weet Wouter, zijn oorlogen ontstaan. Hier stoppen rede en logica. Hier komt alles samen. Veronique zien en door haar gezien worden, verbindt op een onnavolgbare wijze. Het risico op aan te richten verdriet wordt niet zozeer aan de kant geschoven, maar telt gewoon niet mee. Alsof […]
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(6)
Die ogen doen hem een gelukservaring beleven als zij hem aankijkt. Echt aankijkt. Om dan huiverend wat woorden te wisselen. Woorden die voor hem als predikant zo belangrijk zijn. Maar bij Veronique valt de inhoud in het niet bij de beleving. Haar ogen zien is leven. Is naar binnen kijken. […]
Fictie, Mensen
Stigmata (3)
De vochtblaasjes sprongen, ik omzwachtelde mijn handen en ik ging werken. Punt. Met drie kinderen en ééntje op komst waren centen geen overbodige luxe. Maar op de dag dat mijn verbanden begonnen te bloeden, moest ik toegeven dat ik op die manier onmogelijk verder kon blijven werken. Toen ik dit […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties