Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Stigmata (3)

13 mei 2017 | 120w | nelededeyne | 3 |

De vochtblaasjes sprongen, ik omzwachtelde mijn handen en ik ging werken. Punt. Met drie kinderen en ééntje op komst waren centen geen overbodige luxe. Maar op de dag dat mijn verbanden begonnen te bloeden, moest ik toegeven dat ik op die manier onmogelijk verder kon blijven werken. Toen ik dit ging melden aan de overste kreeg ik een reactie die ik totaal niet verwachtte. De zusters maakten er een heel bal van. Ik was een heldin geworden die in hun ogen niets verkeerds meer kon doen.
Ze troonden me mee naar de kapel. Ondertussen kreeg ik een onsamenhangende spoedcursus over stigmata en in de uren die volgden overvielen ze me met hun aparte levensgeschiedenissen.
Ik zat vast. In een verhalengevangenis.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »