Hij luisterde zo goed, haar therapeut. Eindelijk iemand die haar begreep. Elke 2 weken ging ze naar hem toe. Ze kreeg altijd thee en hij gebruikte hetzelfde zakje. Ze was depressief, maar bij hem leefde ze even op. Alles vertelde ze hem, over haar jeugd en haar leven nu. Hij liet haar zien welke invloed haar jeugd heeft gehad en dat ze aandacht en liefde tekort was gekomen. Al snel raakte ze aan hem gehecht en vond ze hem zo ontzettend lief. Alleen de allereerste keer zat hij naast haar en ze voelde zich meteen op haar gemak. De keren daarna zaten ze tegenover elkaar. Ze fantaseerde dat ze zijn hand mocht vasthouden. Dat zou het toppunt zijn van geluk.
« Aan handen en voeten gebonden(8)
Retributie »
« Aan handen en voeten gebonden(8) Retributie »
Mensen
Mag ik je hand vasthouden?
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lena of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Aan handen en voeten gebonden(8) Retributie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Lena, wat een mooi verhaal!
Rijp voor psychoanalyse, op de bank. ?
Lena: misschien is je verhaal indringender als je de tegenwoordige tijd gebruikt.