Vergeelde prent, waar ik maar een deel herken. Vergane glorie? Wat was is gewijzigd en zal er misschien over tien jaar ook niet meer staan. Vakantie mooiste foto’s met een plaatsnaam erbij. De weinige dingen die nog niet digitaal gaan. In fotoalbums verzamelde jij ze oudere en recente ansichtkaarten beduimeld, […]

Als we met de boot aanleggen in de haven en ik op de steiger stap, blijf ik letterlijk verstomd staan. Al mijn zintuigen staan op scherp. De zon schijnt onverwacht stralend in de mooiste blauwe lucht die ik ooit gezien heb. De houten huisjes zijn in fel rood, paars en […]

Studenten, ik zou zeggen: ‘Stuur nog ‘ns een ansichtkaartje uit het gesticht.’ Als je je tentamenvrees moet weg knuffelen met puppy’s, dan ben je sowieso ongeschikt om te studeren. En hoor je niet thuis in de normale maatschappij. En wat te denken van de puppy’s; wordt er wel aan die […]

‘Kijk, daar lag ik iedere dag.’ ‘Waar?’ ‘Hier, onder dat witte zonnescherm,’ zegt ze nog nagenietend. Ik zie veel zonneschermen en vooral mensen, een onnatuurlijk blauwe zee en hoge flatgebouwen. ‘Iedere dag 35 graden!’ ‘Ja, dat heb je op je ansichtkaart geschreven; bij dat getekende zonnetje.’ Ik wijs op de […]

De ansichtkaart is voorgoed verbonden met het melancholiek gezongen liedje van Wim Sonneveld. De ouderen onder ons kunnen het vast meezingen, of minstens neuriën: “Thuis heb ik nog een ansichtkaart, waarop een kerk, een kar met paard…” Het was het lied waarvan mijn vader altijd tranen in zijn ogen kreeg, […]

Steeds wanneer ik als jongen van een jaar of zes in het bovenhuis kwam waar mijn opa en oma woonden, pakte oma een stapeltje ansichtkaarten uit het dressoir. Opa deed mij voor hoe je daar op het Perzische kleedje op de ronde tafel een huisje of toren mee kon bouwen. […]

“Oma?”. “Ja?”.”Hoe heeft u opa leren kennen?”. Oma keek op van haar borduurwerk. Ze glimlachte. “Ik was al anderhalf jaar gescheiden.”En hevig aan het daten”. Noa was een en al oor. “Daten?”. “Ja, meis zo deden sommige dat om aan een man te komen”. Opa zei tegen mij: “Doe eens […]

Gideon dook weg, met zijn handen op de oren. ‘Stomme drones…’ Deze maakte wel gigantische herrie, maar dat was qua omvang ook wel logisch… ‘Bayern’. Deze grote letters sierden de drone. ‘Wat nu, broer?’ Jael’s geschreeuw kwam boven het geluid van de drone uit. ‘Hoezo, wat nu?’ Pak de rollen […]

‘Vierentwintig euro en negenennegentig cent,’ zegt de verkoop-persoon van de boekwinkel. Ik moet lachen, want ik denk in een sketch van Van Kooten en De Bie te zijn beland. De persoon lijkt op een als vrouw verklede Wim de Bie. Het kan zomaar zijn dat deze persoon een x bij […]

‘Ach, jongen dat hoeft toch niet.’ ‘Jawel hoor mam.’ Het is al de vijfde zaterdag achter elkaar dat ik met een bosje bloemen thuis kom. Van mijn eigen zakgeld. Ik ben ermee begonnen nadat mijn vader mijn voetbal lekgeprikt had. ‘Mag ik het plastic weer mee?’ ‘Het cellofaan bedoel je. […]

Behalve die ene keer dan, waarover ze nooit meer zouden praten. Vergeten door weg te stoppen, te vergelijken met anderen, want ieder huisje had immers zijn kruisje. Twee keer zestien jaar oude tieners, aan elkaar gekleefd en vergroeid tot een plakkerige veelvoud van middelbare leeftijd met dezelfde fiets. Zielsverwanten. Happend […]

Dissociatie, de dagen dat er een ondoordringbare grens is tussen mij en het leven. Alsof ik in een geluidsdichte plastic bol zit. Wind en weer, emoties van anderen, kleur en geur zijn zichtbaar maar bereiken me niet. In mezelf is het dof en stil, geen contact en geen beweging. Als […]

Ik heb eigenlijk de pest aan schrijven, maar ik weet niet hoe ik anders mijn pesthumeur moet kanaliseren. Aan lezen heb ik ook de pest, maar het doodt tenminste de tijd voordat het late journaal begint. Ook heb ik er de pest aan als mensen mijn stukjes lezen, want ik […]

Aan de grond genageld staar ik naar de vloer die glinstert van de glassplinters en zoetigheid. Nog trillend van schrik raap ik de glasscherven bij elkaar. Het knispert onder mijn schoenen, het prikt in mijn handen. Het steekt door de vuilniszak heen en zo kan ik weer opnieuw beginnen. Vermoeid […]

Iedere dag vlees mag niet meer. Daarom bezoekt de heer Vreeswijk afwisselend de supermarkt en diverse slagerijen – buren en bekenden ontloop je zo het meest. Vandaag de ambachtelijke slager. Bij ambachtelijk denkt de heer Vreeswijk aan de boerderij waar hij met vader en moeder vakantie vierde. ‘Landelijk, die mestlucht,’ […]