Soms een quickstep, dan weer een wals. Een enkele keer een gepassioneerde tango.
De letters vormen woorden – los of aan elkaar – en zinnen. Mooi, zwoel of een oubollige polonaise vol gebreken zodat ze niet verborgen blijven.
Ontoegankelijke muurbloempjes blijven aan de kant. Zij worden nooit gevraagd. Opdringerige superlatieven overheersen de goudglanzende gepoetste vloer. Verdringen de eenvoudige woorden die er echt toe doen. Er is geen komma tussen te krijgen. Een enkel woord glijdt uit in de verkeerde tijd of struikelt over een contaminerende verhaspeling.
Als de muziek stopt, is alles beschouwend stil. Aan de kant is er kritiek. Opbouwend, neutraal, gekleurd of vernietigend. De algoritmische jury komt tot een eindoordeel. Geen puntkomma; er volgt geen uitleg. Een dubbele punt volstaat.


@Han Heel mooi! En tja, dit is wat het is. En de zin: ‘……is alles beschouwend stil.’ Paar keer gelezen, dacht eerst dat het niet kon. Ga hem nu steeds mooier vinden!
@Arjan. Dank je wel!
Mooi. Leuk dat er na ‘geen puntkomma’ wel 1 komt.
@Lousjekoesje. Ach, een geintje. Dank je wel.
Leuk!
@Hekate. Dank je wel!
de woorden blijven dansen!