Ik wilde dat ik jullie een ansichtkaart van een paradijselijk oord kon toesturen. Zo eentje met palmbomen en veel zon. Jammer genoeg is er geen reisje in het vooruitzicht gepland. Daarom doe ik het maar gewoon in 120-woorden. Bij dezen neem ik tijdelijk afscheid van jullie, misschien tot iets na […]

Moeder haalde de post uit de brievenbus. Dit keer geen ansichtkaart uit Afghanistan, maar een brief in een luchtpostenvelop. Eentje die weer eens aangaf hoe wij in Nederland baden in luxeproblemen. Ze liet de inhoud van de brief met open mond van verbazing tot zich doordringen. Zoonlief was nu twee […]

‘Ach meneer Willem, trekt u zich vooral niets aan van feministen die sprookjes willen veranderen. U bepaalt tenslotte dat Máxima die diamant op haar hoofd draagt. Ik hoop dat u het banket smakelijk naar binnen heeft getimmerd. Uiteraard met zilveren bestek. Want plastic waait zo de Theems in, richting Noordzee. […]

En toch mis ik haar ansichtkaart. Ze stuurde altijd dezelfde, met twee postzegels erop. Een inhoudsloos verhaal waarin veel stond. Geschreven in een ouderwets priegelig handschrift. ‘… je weet wel, ze staat hier ieder jaar. Nou, ze doet de naam van het Zwarte Potenkamp wel eer aan. Tjonge, wat een […]

27 maart 1904 LZ (sic) bij deze kom ik je hartelijk felicitere (sic) met je geboortedag moge God u nog vele jaren sparen voor alle (sic) die je dierbaar zijn is mijne hartelijke wensch van u (sic) liefh zuster Jaantje/ wij zijn goed overgekomen. Het is een ansichtkaart van de […]

Er omheen kijken lukt niet het wit knalt tussen het rood OM DENKEN De woorden denderen door mijn brein wanneer ik tuur in de verte en een massa log opeengestapelde wolken waarneem Het is grijs Op de deurmat tref ik palmbomen, kiezelstrand met erachter golven Met blauw in mijn gedachten […]

De macaroni was zuur, dát had op de ansichtkaart moeten staan. Maar dat was pas op de laatste avond van het driedaagse schoolreisje toen de kaarten allang waren verstuurd. De macaroni zat achter zijn bril toen de heer Vreeswijk ’s avonds niet goed was geworden. Kreeg ie nog op z’n […]

Ze vraagt hem herhaaldelijk niet meer te schrijven. ‘Dan vergeet die jongen wie ik ben’ – dat zou nu juist het beste zijn. ‘En die jongen kan er niets aan doen,’ zegt hij dan alsof het haar schuld is. ‘Ik heb het allemaal voor jullie gedaan.’ ‘Mama, een ansichtkaart van […]

Nijmegen aan Zee, 11-11-3045. De postkoets arriveert rond het middaguur bij de mangoplantage in Nijmegen aan Zee. ‘Henk en Ingrid, kijk eens wat leuk. Een ansichtkaart uit Kepler-452b. Van Gert en Hermien. Met een mooie persoonlijke postzegel van het hele gezin. Kijk Amanda eens, wat is ze groot geworden, ze […]

Ik heb ook door weer en wind met een zware tas achterop gefietst. Die tas was zo zwaar dat hij langs mijn achterwiel zakte. Ik deed dat voor mezelf. Kok dacht al fietsend op weg naar het Torentje aan het landsbelang. Hij zag een rode deur en wilde hem paars […]

Spitsbergen, 22-05-2205 Hallo allemaal! Het is hier heerlijk vertoeven, iedere dag zo’n 30 graden. Het hotel is prima, het eten fantastisch en het landschap echt adembenemend. Voor ijsberen hoef je hier niet bang meer te zijn, die leven alleen nog in dierentuinen met grote koelcellen. Ze hebben hier berberaapjes en […]

Je krijgt ze tegenwoordig steeds minder, ansichtkaarten. Terwijl ik het nog altijd leuk vind om ze te krijgen. Zelf schreef ik ze natuurlijk ook. Soms op de valreep, wanneer het schuldgevoel toch nog won. Kon het nog voorkomen dat die onbestemde gele of rode bus niet van de posterijen waren. […]

De andere Nederlander fietst over de dijk en ziet zoals iedereen dat het water stijgt; slechts hij merkt het op. De zwakke plekken kun je pamperen, maar ze zullen definitief de dijk verzwakken. Aan de sterk geachte stukken wordt weinig tot geen aandacht geschonken. De andere Nederlander zoekt ook met […]

‘Wilt u kinderpostzegels?’ Twee meisjes staan met een grote enveloppe voor me en kijken verwachtingsvol omhoog. Ze hebben het plakkertje aan de deurpost niet gezien of negeren dit bewust. De hele school waaiert uit, er zijn nauwelijks adressen ontkomen aan deze actie. De meiden laten zich niet weerhouden door bewijzen […]

In de krant stond vandaag een oproep om een verjaardagskaart te sturen naar een bijna jarige jongeman, verhuisd van Twente naar de Rotterdamse havens. Iemand met een nieuwe vriendenkring en het hart nog half in het oosten. Had niks met digitale felicitaties en ansichtkaarten. Zijn huidige vrienden plaatsten de oproep […]