De gynaecoloog schoof het DNA-spoor in het gelikte apparaat. Gregory Theeuwen mocht meekijken. Het spoor was onttrokken van zijn pasgeboren zoon die twee kamers verder in een wieg lag. Zijn vrouw had de bevalling goed doorstaan. De punctiescores gaven geen reden voor ongerustheid. ‘Duurt een paar minuten,’ zei de gynaecoloog […]

Als ik mijn ogen sluit, dan stroomt het volop. Watervallen en volle meren zoet water. Mijn lippen kraken en dorsten naar een druppel, een spat. Maar wakker worden brengt nog meer dorst en de hele dag is een verlangen naar datgene wat er niet meer is. Toen ik jong was, […]

Overal asfalt en rokend puin. In de verte staan skeletten van huizen die dreigen om te vallen. Behalve door de wind beweegt er niets. Geblakerde bomen tekenen zich af aan de nauwelijks zichtbare horizon. Geen groen, geen leven, geen geluid, slechts de geur van verkoold hout. De zon staat grijs […]

Diederik was stapel op het doen van onderzoek. Hij kon daarmee ook alles bewijzen. Dat kinderen die in sinterklaas geloven beter presteren op school. Dat linkshandige vrouwen niet van stofzuigen houden ( wie wel trouwens). De journalisten waren er als de kippen bij om zijn wetenschappelijke kennis wereldkundig te maken. […]

Ik kijk op de klok. Nog vijf minuten voor ik weer op moet. Ik sta voor de spiegel en ik recht mijn rug, strijk mijn haar glad, trek mijn mondhoeken omhoog. “Als je verliest, moet je blijven lachen”, zei hij. “Altijd. Dat is leuk voor de camera’s.” Ik staar naar […]

Frustratie, angst en vergeldingsdrang zijn jarenlang vermengd, ingekookt en nu gereduceerd tot een gebonden wrange saus van allesoverheersende haat. Een jus die over een ijskoud gerecht van wraak geserveerd gaat worden aan mijn ex-vrouw. Jarenlang plannen, broeden en konkelen hebben me vandaag het benodigde handvat voor mijn revanche gegeven. Ik […]

Ik zwoeg me door het zand kastelen bouw ik nog bij voorkeur in de lucht wanneer ik vliegen wil wanneer de deur geopend wordt en raam na raam na raam de armen spreidt verdwijnt mijn vrees om te verdwijnen een ieder vindt van iedereen van alles en met de ogen […]

‘Hij is inmiddels meer een last dan een zegen,’ zuchtte Bello. ‘Zichzelf verzorgen vertikt hij; het is net een zwerver.’ ‘En hij kan zo agressief reageren,’ vulde Shadow aan. ‘Dat deed hij anders nooit.’ Traanvocht glinsterde in haar ooghoeken. Bello schurkte tegen haar aan. ‘Gezien de huidige situatie zit er […]

In Vrouwenstad zijn mannen verboden. Ze zijn ook niet meer nodig nu de spermafabriek dagelijks voldoende sperma maakt. De vrouwen kunnen zelf beslissen of en wanneer ze zwanger worden. Ze weten dat het altijd een meisje wordt, want de mannelijke chromosomen zijn uit het sperma verwijderd. Wel een veilig idee […]

Gezond toiletgedrag begint met onverwijld schijten als je aandrang voelt. Natuurlijk dient u altijd lectuur bij de hand te hebben om rustig te kunnen poepen. Ik heb speciaal voor mensen die aan constipatie leiden het Eerste Nederlandse wc Bah-Boek ontwikkeld. U daar bijvoorbeeld lezen over de opwarming van de aarde. […]

April keek met voortdurende verwondering naar haar ouders wier ogen steeds somberder teruglachten. Zij begonnen te vermoeden dat April niet zoals andere kinderen was. Zij brachten hun vermoedens en hun onrust onder woorden aan elkaar. Zij gingen met April naar een pediater. Die onderzocht haar en stelde vast dat zij […]

Pure paniek bonst als een hamer in haar borst. Ze draait ongecontroleerd van links naar rechts met haar hoofd, speurend naar een groengeruit jasje. ‘Waar issie?’ Haar blik, scherp als een arend, op de twee deuren gericht. ‘God, laat hem alstublieft niet weg zijn.’ Ze klampt mensen aan, woest, gejaagd […]

Daar komt ie alweer aan. Met zijn kartonnen dienblaadje. Het is ons van harte gegund: een bak lauwe automatendrap, iets wat niet het predicaat koffie kan verdienen, maar het moet er wel voor doorgaan. Het is nog net te versmaden als ik er een paar plastic roersstaafjes bij weg kauw. […]

De lach op zijn gezicht weerspiegelde voor de buitenwereld zijn leven. Alles leek perfect. Ja, leek. Zelden gaf hij zichzelf eraan over maar het achtervolgde hem altijd. Als hij zijn ogen sloot voelde hij de harde grond weer onder hem. Het zand kraakte tussen zijn tanden, het was verspreid door […]

Ze zitten bij elkaar. De welzijnswerkers. Boos, gefrustreerd, vol haat. Ik kom binnen. Niemand zegt een woord, niemand kijkt me aan. Ze doen of ze me niet kennen, ik ben lucht voor hen. Ze willen niet weten dat ik ook een mens ben, want ik ben slechts de verrader van […]