Het was niet Herbert die zijn schoonbroer rapporteerde aan de Staat als een nietsnut en een profiteur. Het was zijn schoonbroer die Herbert aangaf als iemand die nietsnutten en profiteurs, bijgevolg illegalen, onderdak en hulp aanbood. Inmiddels nam hij de voorzorg om zelf uit het appartement te verdwijnen. Herberts vrouw […]

Wie de marges kent van armoede mag ze zeggen hoe armoedig kan je zijn hoe behoeftig aan onzichtbaarheid dat mensen zich verstoppen in mijn postvak in een trein aan spamtreiterijen met identiek foutgespeld gebral onondertekend met de eigen naam ik hoef die mensen niet te spreken en woordloos maken van […]

Ik word wakker van de wekker van Germanus en voel meteen weer die vreselijke zwaarte over mijn lichaam komen. Een plotselinge misselijkheid doet me uit mijn bed springen en ik hang nog net op tijd boven de toiletpot, alwaar ik de avondmaaltijd van de vorige dag loos. Vandaag gaat het […]

‘Is er nog een ontkomen aan?’ vroeg de secretaris-generaal van de VN. ‘Kunnen we tijdig maatregelen nemen?’ ‘Nee, helaas, tegen de gevolgen van een uitdovende zon zijn we niet opgewassen,’ antwoordde de fysicus. ‘Hoeveel tijd hebben we nog?’ ‘Volgens onze berekeningen zo’n vijf miljard jaar. Dat klinkt misschien lang, maar […]

Vlak voordat hij met zijn fiets op de vrouw van rond de zestig knalde, had hij haar herkend. Zolang hij hier woonde, zwierf en schuifelde ze al door de stad. Omdat ze soms liep te schreeuwen, had ze hem altijd een beetje angst ingeboezemd. Wat ze precies riep kon hij […]

“Mam, wat zijn onderzoekers?” “Dat zijn mensen die dingen willen weten en die doen dan onderzoek.” “Waaronder zoeken ze dan?” “Dat ligt er aan wat ze zoeken.” “Zijn ze dan iets kwijt?” “Nee, ze zijn niks kwijt. Ze zoeken naar dingen waarvan ze niet zeker weten of ze wel bestaan, […]

‘Aha, een stukje schrijven over dyslexie, daar weet ik alles van,’ riep hij en ramde op het toetsenbord. Het vaasje herfstbloemen op zijn desk trilde naar de rand en kukelde met een knal op de tegelvloer. Zijn tienerdochter zag het gebeuren, maar was te laat om de najaarspracht van de […]

Eenzaamheid is een sluipmoordenaar. Bijna ongemerkt vereenzaam je langzaam richting het graf. Vreselijke mensenmassa’s waarin je jezelf zo verrotte alleen voelt zoek je steeds minder op, er vereenzaamt namelijk niets meer als een groep gelijkgestemde zielen. Elke gelijkgestemde ziel sluit er automatisch eentje uit. Hard op zoek naar enige vorm […]

Op een kruising ontmoet ik de familie Raaf: vader, moeder en zes kinderen. Vader Raaf is zeker veertig centimeter hoog en heeft gitzwarte kraaloogjes, waarmee hij mij indringend aankijkt. Hij loopt op mij af: “Waar kunnen we hier een hapje eten?” Nog voor ik antwoord kan geven krast moeder Raaf: […]

Doordringend rinkelt de deurbel net iets te lang. Zenuwachtig kijk ik mijn vrouw aan, Marieke geeft schouderophalend aan dat zij niemand verwacht. Het tweekoppige silhouet van mannen met hoeden werpt een dreigende schaduw de hal in. Ik open de voordeur en word onmiddellijk overrompeld door twee vredebewaarders: “U bent gearresteerd […]

Voorzichtig, omzichtig, bevingerde ze het stukje fluwelen papier in haar jaszak en een rilling van genot liep via haar huid langs haar nek naar haar hoofdhuid. Ze haalde haar hand omhoog en rook aan haar vingers, om de vage, oude, stoffige geur van woorden diep te inhaleren. Het beduimelde stukje […]

Veel mensen zeggen dat het in Nederland goed leven is. Ga toch weg, hier wonen is erger dan het leven destijds in Auschwitz. Daar had je tenminste zekerheid dat je de oven in ging. Dood of levend, het maakte de Duitsers destijds niet eens echt uit. Nee, dan hier. Hier […]

Wat ik belachelijk vind? Cesar’s grote hondenshow op NGC wordt in Denemarken niet eens uitgezonden omdat de dierenbescherming aldaar grote bezwaren heeft tegen zijn pedagogische benadering. Je kunt je druk maken over hoe je een hond moet africhten, natuurlijk. Dat een kekke latino met dito sik op inline skates hier […]

Dit is mijn laatste Kerst. Ik kan niet anders dan erin berusten, maar eigenlijk zou ik best nog een paar jaar mee willen gaan. Het is toch onmogelijk om op je 18e al zo’n beslissing te nemen? Tachtig leek me veel te oud; ik wilde niet verzwakt weg zitten kwijnen […]

IK doe mee aan alle slagzin wedstrijden die ik te pakken krijg, het is een beetje een verslaving. En ik win nooit wat. Dat is ook niet de bedoeling. Wél heb ik 115 officiële afwijzingen en verzoeken, dwangbevelen en aanklachten op papier verzameld. Zoals de laatste, een verzoek van de […]