Daar komt ie alweer aan. Met zijn kartonnen dienblaadje. Het is ons van harte gegund: een bak lauwe automatendrap, iets wat niet het predicaat koffie kan verdienen, maar het moet er wel voor doorgaan. Het is nog net te versmaden als ik er een paar plastic roersstaafjes bij weg kauw. […]

De lach op zijn gezicht weerspiegelde voor de buitenwereld zijn leven. Alles leek perfect. Ja, leek. Zelden gaf hij zichzelf eraan over maar het achtervolgde hem altijd. Als hij zijn ogen sloot voelde hij de harde grond weer onder hem. Het zand kraakte tussen zijn tanden, het was verspreid door […]

Ze zitten bij elkaar. De welzijnswerkers. Boos, gefrustreerd, vol haat. Ik kom binnen. Niemand zegt een woord, niemand kijkt me aan. Ze doen of ze me niet kennen, ik ben lucht voor hen. Ze willen niet weten dat ik ook een mens ben, want ik ben slechts de verrader van […]

Zij werd geboren in het begin van juni en was dus verwekt in de herfst van het voorafgaandelijke jaar. Haar ouders noemden haar April, ook al kwam zij twee maanden later ter wereld. April was een lentekind. Zij was kerngezond en beleefde alle seizoenen van elk jaar. Nooit had zij […]

Haar ooit zo vlezige blanke rug waarop sproetjes sierlijk prijkten, was nu een kromme pilaar waar de dun geplooide huid in laagjes over elkaar hing. Ze wilde de panty om haar knokige voet hullen maar ze kon de buiging niet lang volhouden. De reuma had niet alleen de souplesse uit […]

Al drieënveertig minuten speurde ze opgewonden de horizon af. Eindelijk zag ze de rookpluim. De andere kinderen zagen het ook. Massaal gejuich klonk van de kade. De intocht van een nieuwe traditie begon. Het verscheurde de harten van velen. En het ging zo snel, zo meedogenloos. Van links en rechts […]

De enkelaar tikt met zijn pen op tafel. ‘Om 15.33 wordt uw dochter twaalf. Als zij dan niet thuis is, doe ik aangifte.’ ‘En dan?’ vraag ik. ‘Dan zijn de opsporings- en heropvoedingskosten voor uw rekening.’ ‘Amber is een kind, geen crimineel,’ protesteer ik. ‘Dankzij dit systeem bestaat criminaliteit niet […]

Excuses, ik hebn de delete- en de backspaceknop weggehaald. Ik typ dit met mijn linkrhand, ik ga het verliezen. de rechterhand laat ik het overnemen, leeswat er gebeurd. GELOOF DIT NIET! WE KOMEN IN VREDE. ZONDER ONS ZAL HIJ STERVEN! HIJ MOET NOG dit ben ik wer. Ik zal zeker […]

Minuscule restanten van de wekelijkse rituele scheerbeurt in heropvoedingskamp Vlijt prikken in mijn nek. De jeuk negerend wacht ik hoopvol op mijn eerste brief. Na jaren van goed gedrag heb ik eindelijk het recht verworven om post te ontvangen. “John Herten?” Ik steek mijn hand op, een ongeïnteresseerde bewaarder overhandigt […]

Vallende stenen, innerlijke kou, niet meer genieten van hemelsblauw. Stoffige ruimtes, bijna geen lucht, wat klinkt is een vermoeide zucht. Een hard regime, geestelijk geketend, niet meer weten wat vrijheid betekent. Weggemoffeld, zwaar bescheten, geen lief meer met wie men kan daten. Een andermans gelijk, geweldige plannen, door angst en […]

Het begon ermee dat dialecten en minderheidstalen verboden werden. De Federatieve Partij won daarmee de verkiezingen en toetreding tot de Federatie werd gelijk een feit. Drie Administraties later was Federatietaal de voertaal en het gebruik van elke andere taal was verboden. Op grote schaal werden films, boeken en andere geschriften […]

De speakers dreigen te bezwijken onder de kleuterdreun terwijl de grote baas voet aan wal zet. Toeschouwers vechten tegen sneeuwblindheid wanneer zijn schimmel door de straten raast. ‘Kinderen, jullie hebben de toekomst!’ ‘Hoera, voor Sinterklaas! ‘Hoera!’ ‘Hoera!’ Terwijl er in alle hoeken, gaten, stegen en straten naar pepernoten wordt gezocht, […]

Tussen hoge keizervarens vind ik de verknipte resten van de boswachter. Ik verstijf. Mutantkrabben, ook hier! Ik film het lijk en loop behoedzaam terug naar de open plek, waar de zon de manshoge monsters op afstand houdt en ik de politiezeppelin op kan roepen. Het bos is doodstil, alsof al […]

Het klimaatdoel voor 2050 wordt gemist. Hein Verbruggen heeft zijn doel voor de Nederlandse spelen in 2028 gemist. De mensen die zich als doel hebben gesteld om in 2028 daar een gouden olympische medaille te winnen zal het een worst wezen waar de spelen gehouden worden. Of wakker liggen van […]

Mijn hele leven woon ik in Dystopia. Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte gedoemd daar te worden opgesloten, toen bleek dat ik niet chocoladebruin was, maar gebroken wit. De zwarten hebben grijze cellen voor ons gebouwd, gevangenissen waar we mogen rusten na iedere zware dag hard werken. We worden gevoed […]