Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Wachten op moed

4 januari 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 1 |

Achter de school naast het fietsenrek leunt hij quasi nonchalant, wachtend op haar, tegen de muur. Hij probeert cool te lijken, maar zijn knokkels zijn wit van het krampachtig knijpen in de handvatten van het fietsstuur. Zou ze alleen zijn? Wat zeg ik als hierheen komt? Vertwijfeld oefent hij in zichzelf: Hoi Janneke, je ziet er leuk uit. Nee, dat is stom, gewoon hoi Janneke …

Over het schoolplein loopt ze met haar vriendinnen druk pratend richting het fietsenhok. Zij heeft het hoogste woord. Hij kan niets verstaan, maar plotseling barst ze in lachen uit en kijkt hem vrolijk aan. Lacht ze mij uit of toe? De moed zakt in zijn schoenen, hij zet zijn voeten op de trappers en vlucht.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »