En ik me hier maar druk maken om spelfouten en hartjes. Jij maakt je druk om de straatkrant en slapen op kartonnen matjes. Ik wind me op over bonuskaart identiteitsgegevens. Jij redt met blote handen een gewond kind uit een kogelregen. Ik vraag me af waarom vrouwen niet fulltime willen […]

‘Ik boekte gisteren onze vakantie,’ zei Kristina. ‘We gaan dit jaar naar Portugal.’ ‘Wat leuk,’ antwoordde Marina. ‘Ik heb rondgekeken maar heb nog niets gevonden.’ ‘Jullie gaan toch altijd naar Italië?’ ‘Klopt, maar ik ben er op uitgekeken. Ik zei tegen Johnny: dit jaar wil ik iets anders.’ ‘Wat had […]

Alsof ik er niet bij ben, alsof ik niet besta. De koffie is me voorgezet en vriendelijk en beleefd is de suiker erin gedaan. Daarna werd het stil om me heen. Ik zie ze praten met elkaar, in een kring om mij heen. Soms lacht er iemand naar me, om […]

De percolators komen me stilaan de oren uit. Tot meerdere eer en glorie van wie of wat eigenlijk is iedereen in zijn pen gekropen – ikzelf inbegrepen – om in honderdtwintig woorden al dan niet de lof te zingen van het koffie zetten? En dat terwijl buiten de lente kiemt […]

“De reuzenoctopus zoekt naar de perfecte plek om haar eieren te leggen. De komende zes maanden zal zij ze bewaken en verzorgen. Niet één keer verlaat ze haar hol. Als uiteindelijk haar kroost geboren wordt, sterft zij van honger en uitputting.“ David Attenborrough verhaalt over het leven van een achtarmige […]

Thuiskomen associeer ik nog steeds met het aroma van koffie. De geur die je neusgaten vulde als je de achterdeur opende. Een deur verder stond de percolator pruttelend op de kolenkachel. Mijn vader nodigde elke bezoeker van ons boerenerf uit voor een bakje koffie. Binnen vroeg hij mijn moeder plagend […]

Hoewel ik een redelijke woordenschat heb, wist ik geen raad met het nieuwe themawoord. Ik kende de perforator, de gaatjesprikker en de pergolator, de worm die van onze pergola een zeef maakte, maar de percolator was mij vreemd. Het moest een bestaand woord zijn. De spellingcontrole kende het toe aan […]

Per Cola Tor hield van flauwe grappen, experimenten, van zijn dubbele achternaam en zijn scandinavisch klinkende roepnaam. Hij was van Dedemsvaart naar Utrecht verhuisd, waar hij niemand kende en niemand hem. In de eerste week van zijn proeftijd was hij al ontslagen, wat hem genoeg eigen tijd opleverde. Achterin de […]

De kleuterschool was naast de lagere school. Als we buiten speelden was het hek dicht. Soms slopen we door de bosjes, onderzoekend als we waren, naar de dijk. We keken onze ogen uit. Er reden wel eens auto’s langs en dat was een bezienswaardigheid. Sommige kinderen gooiden steentjes naar de […]

Gebons in mijn hoofd, hard en ongenadig. Warme, vochtige lucht streelt mijn gezicht en gaat gepaard met een onbestemd gekriebel. Wanneer ik mijn ogen open doe beheerst een grote wazige vlek mijn zichtveld. Terwijl ik met mijn ogen knipper stopt het gekriebel en krijgt de waas vorm. Een neus. Een […]

De lente huppelt door het open raam naar binnen, streelt in het voorbijgaan onze uitgetelde kater en rolt zich uiteindelijk op in de zon, die – koppig als ze is – vandaag wil schijnen. ‘Het is maart,’ lispelt ze, ‘het is lang genoeg koud en grijs geweest. En nat, vooral […]

Een keel als schuurpapier. Longen die voelen alsof er een baksteen op rust. Om het kwartier ontstaat er een irritante kriebel, ter hoogte van je keel. Hoe graag je het ook wilt tegenhouden, flink hoesten is de enige optie om, al is het tijdelijk, van dat vervelende gevoel af te […]

Haar angst voor apparaten begon toen ze voor haar nieuwe baan moest gaan werken met een computer. Alle andere taken pakte ze voortvarend op, maar om de computer bleef ze rondjes draaien. Natuurlijk raakte ze haar bestanden kwijt. Ze wilde weer terug naar de tijd van de ouderwetse typemachine. Vreemde […]

Opdracht eerst tekenles vorige eeuw, geliefd voorwerp van thuis mee te nemen. Ik koos voor de emaillen percolator, erfstuk ouderlijk huis. Bij de volgende les draaide ik plots na het tekenen het pastelpapier een slag en begon met een geel krijtje het lijfje van de percolator, het glazen dekseltje als […]

Hier noch daar, net zo goed overal als nergens, besta ik slechts in verbeelding. De afgeleide hiervan impliceert de mogelijkheid overal ten alle tijden te zijn of in het geheel niet. De fysiek tastbare realiteit, gebonden aan tijd en ruimte, binnen dimensionele kaders ondermijnt dit hele principe. Het is alsof […]