De percolators komen me stilaan de oren uit. Tot meerdere eer en glorie van wie of wat eigenlijk is iedereen in zijn pen gekropen – ikzelf inbegrepen – om in honderdtwintig woorden al dan niet de lof te zingen van het koffie zetten? En dat terwijl buiten de lente kiemt in het licht van een alles verwarmende en overtuigende zon. Terwijl het gras millimeter na millimeter de winter van zich afschudt, verdiepen we ons in bonen en aroma’s. Twee mannelijke merels rollen zwart en vechtend over de straat, enkel alleen om in de gunst te komen van een dof grijsbruin vrouwtje, en wij blijven zweren bij koffie. En net als ik bedenk dat het niet meer erger kan, begint Eurosong op televisie.
« Wildlife Special
Afstand »
« Wildlife Special Afstand »
Column, Maatschappij
Inspiratieloos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Wildlife Special Afstand »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Normaal gesproken komt iets je de neus uit, maar dat was een woordgrapje he? Vanwege de oren van het koffiekopje toch? Ja toch? Ja moet wel. Puik geschreven.
@Lijmstok: In Vlaanderen komen de dingen iemand ‘de oren uit’, of soms zelfs ‘de strot’… Tenzij de dingen hangen, dan ‘hangen ze mijn voeten uit’… Onze taal is o zo rijk!