En ik me hier maar druk maken om spelfouten en hartjes. Jij maakt je druk om de straatkrant en slapen op kartonnen matjes. Ik wind me op over bonuskaart identiteitsgegevens. Jij redt met blote handen een gewond kind uit een kogelregen. Ik vraag me af waarom vrouwen niet fulltime willen werken. Jij ontsnapt met een paar anderen uit brandende moskeeën of kerken. Ik erger me rot aan de files, het weer en verkeer. Jij wordt ondervraagt in Guantánamo Bay met in je mond: een geweer.
Ik maak me druk om de verkeerde dingen. Jij leeft een dag en kan van blijdschap wel zingen. Een weekwinnaar zijn, al is het voor heel even, mijn God, dat zou ik je graag geven.

ik moet Ik zijn.
Mooi. Zijn we niet allemaal te vaak en te veel met de verkeerde dingen bezig, hoor ik de commentaren al. Maar: wie bepaalt wat juist is en wat verkeerd?
Stof tot nadenken.
Thanks Frysk
@Lijmstok, schitterend geschreven. Het leest als poëzie. Het stuk past uitstekend binnen het thema. Ik begrijp dat je “elders” bewust hebt weggelaten, toch zou het juist bij dit stuk helemaal geen verkeerde titel zijn.
Beste Lijmstok,
Mooi werkje dat lekker retorisch doordraaft
-met in je mond een geweer
of toch
– met een geweerloop in je mond?
Met vriendelijke groet,
Chris
Een goede gift door dit goede stukje.