Schrijf mee!
« »

Communicatie

Viervoeters

8 maart 2014 | 120w | Sanne van Zijl | 2 |

Gebons in mijn hoofd, hard en ongenadig. Warme, vochtige lucht streelt mijn gezicht en gaat gepaard met een onbestemd gekriebel. Wanneer ik mijn ogen open doe beheerst een grote wazige vlek mijn zichtveld. Terwijl ik met mijn ogen knipper stopt het gekriebel en krijgt de waas vorm. Een neus. Een grote roze neus met snorharen. Erboven twee mooie donkere kijkers, een pluk haar ontspruit tussen twee naar voren gespitste oren. Ik kijk recht in het gezicht van mijn allergrootste liefde. Voorzichtig geeft hij me zijn neus een duwtje. “Wat doe je nou?” lijkt hij te zeggen. “Alsof jij dat niet weet!” zeg ik tegen de vriend die mij zojuist uit balorigheid heeft laten kennismaken met de bodem van de binnenmanege!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sanne van Zijl of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »