Thuiskomen associeer ik nog steeds met het aroma van koffie. De geur die je neusgaten vulde als je de achterdeur opende. Een deur verder stond de percolator pruttelend op de kolenkachel.
Mijn vader nodigde elke bezoeker van ons boerenerf uit voor een bakje koffie. Binnen vroeg hij mijn moeder plagend om de grote koeken, zijn synoniem voor gevulde heren, te presenteren. Hij was een onderhoudende goedlachse gastheer die ons opgevoed heeft met Brabantse gezelligheid. Mijn vrienden waren altijd welkom om koffie te drinken of mee te eten. Een extra bord op de tafel was nooit een probleem. We deelden eenvoudig het stoofvlees of de gehaktballen met alle tafelgenoten.
Hij is mijn symbool voor ouderwetse gastvrijheid: samen kletsen aan de keukentafel.

Erger me aan de taalfout in mijn eerste zin: met het aroma. Hoe corrigeer ik dat na publicatie. Reacties @Marianna
Even mailen naar Frank, de sitebeheerder.
En blijven schrijven aan dit soort mooie bijdragen, dan kan je het straks zelf als veelschrijver.
@Hadeke Dank! Ik ga door.
@Marianna. “Het” is je vergeven, ha, ha.
Een heerlijk stukje. Maar vooral mooi.
@levja 😉 Fijn. IK ga Frank nu mailen.
Opgelost.
@Frank Super!
Mooi beschreven.
leuk, ik kom ook uit Brabant, alleen kan ik me niet herinneren ooit het woord percolator gehoord te hebben. Hartje
Mooi stukje. Het had net zo goed ‘Limburgse gezelligheid’ als titel kunnen hebben. Ik moest spontaan aan mijn oma terugdenken.
@Jose en @Benny Fijn dat jullie het herkennen en waarderen.