0
Op de afgesproken tijd en plaats stapten we samen op, vastbesloten om met z’n tweeën het eindstation te bereiken. Na verloop van tijd bleek echter dat daar een misverstand over was. Ons eindstation. Want eindstations, daar zijn er nogal wat van. Iedere spoorlijn heeft zijn eigen bestemming. En zoals het […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Liefde
We kunnen niet met, maar toch vooral niet zonder.
-
Column, Communicatie, Liefde
De Florence Nightingale Chantage
Er was eens heel lang geleden een zichzelf wegcijferende zorgzame ziel: Florence Nightingale. Daar zijn wij, verpleegkundigen, de afstammelingen van en men denkt ook dat wij genetisch verwant zijn. Tegenwoordig is verplegen, dank zij haar, een beroep, verpleegkundigen studeren gemiddeld 5 jaar en blijven studeren. We zijn zeer zorgzaam. We […]
-
Liefde
Zielbedriegende zintuigen
‘Waar ben je?’ Op Schiphol besloot ik blind te worden. Vijf tellen later bedacht ik dat doof zijn ook wel handig was. Iemand tikte mij op mijn schouder. Iemand nam mijn rechterhand vast en op basis van een ruim vijftig jaar oude huidherinnering vermoedde ik dat een vrouw mij vast […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
BEGRAAFPLAATS
De hemel boven het Schoonselhof was somber, bijna duister. Gedurende een ogenblik beeldde hij zich in dat de lucht boven de begraafplaats vol mist en vroege dauwflarden hing. Maar neen: de lucht was dezelfde als altijd boven kerkhoven. Het was begin november en kil. Het zou een koude winter worden, […]
-
Liefde
Kat
De relatie was vol vuur begonnen. We zijn onbezonnen gaan samenwonen. Maar huiselijkheid was ons beide vreemd. Zij wilde graag een poes. Op een kaartje in de buurtwinkel had ze gevonden: jonge poesjes, gratis af te halen! Een katertje werd door ons mee naar huis genomen en Leopardo genoemd, Leo […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Begrafenis: gierende stilte
Plots verworden tot een sierlijk wit gevederde vriend Schiterend schijnend, stralend schoon Zweef je in gedachten, de herinnering verdiend. Gierende stilte verbreekt het lawaai dat komen zal Langend verlangen van wederzijdse honger Naar een herinnering vanuit het diepe dal. Geplaagd door een zee van tranen reis ik terug Vanaf de […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Stom!
Ik heb spijt. Omdat ik een scheve schaats heb gereden ben ik door het ijs gegaan. Ik denk alsmaar: Dit valt nooit meer te repareren. Onmogelijk. Ik heb een idee: Geld. Wat wordt daar altijd over gezegd? Dat stomme geld! Ik weet het! “Geld dat stom is maakt recht wat […]
-
Liefde, Mensen
Smelten
Het is rustig op de vijver waar ik mijn rondjes schaats. Het ijs ligt er mooi bij en is in de voorgaande dagen sneeuwvrij gemaakt. Een jongetje komt vanaf de huizen met een kruiwagentje en een kinderschepje aangelopen. Hij zal vijf jaar zijn. Fanatiek vult hij de bak en rijdt […]
-
Liefde, Mensen, Sport
Scheef
Hij was iedere dag gaan kijken en vandaag was het eindelijk zover. Fluitend haalde hij zijn schaatsen van zolder af en gaf zijn vrouw vlug een kus. Tien minuutjes fietsen en onderbinden die ijzers. Een voorzichtige eerste slag, een tweede… BAM – daar lag hij. Verbaasd keek hij naar zijn […]
-
Familie, Fictie, Liefde, Mensen, Poëzie
Verscheurd
Het genadeloos geluid van scheurend papier rijt pijnlijke flarden los van onderhuids verdriet een blos op mijn wangen kleurt de herinnering aan toen, aan haar en jou, en ons onbezorgde leven haar brief, vers geschreven, de inkt nog rauw, alsof gisteren niet of nooit bestond en ik, die stiekem de […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Samen
‘Als we dat rode kastje daar neerzetten, dan schuiven we de bank zo …’ ‘Maar dan komt het schilderij niet meer uit. Als we de bank dan daar zetten.’ ‘Dan hangen we dat schilderij straks toch gewoon daar.’ ‘Maar nu hangt het goed in het licht. Als je het daar […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Ziedend
Rijdend over een gebroken achtbaan, langs de rand van een vulkaan, als mijn geest het dreigt te begeven, kiest het ego dan voor overleven, zonder even stil te staan? Niets compleet zelfs niet bijna, Vallend richting kokende lava, kijk ik dan omhoog? Was voorgaande slechts proloog, een vergeten alinea? Anderen […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Gaan!
…en ergens midden in die periode zijn we elkaar verloren. Allebei hebben we de wegwijzers gezien maar met de gedachte dat alle wegen naar Rome leiden hebben we ervoor gekozen alle twee een andere afslag te nemen waarbij de door jou gekozen weg uiteindelijk niet eens in Rome uit bleek […]
-
Column, Liefde, Mensen
Stevig balen
Ik was er al een tijd helemaal kapot van. Het nieuws dat ons allemaal bezighoudt. Ik woelde er van in mijn slaap en werd vaak onrustig wakker. Dat prille geluk dat ineens in rook opging, die oprechte liefde die werd gesmoord. Hoe was het toch mogelijk, Rafael en Sylvie uit […]
-
Liefde, Poëzie
Gelukspoppetje
Een raar soort traagheid plakt aan mijn vingers als ik het papier open maak niet dat ik bang ben voor de inhoud of ondankbaar door de gever Maar iets houdt mij tegen om gehaast het papier in een kleurige bal op de grond te gooien me te vergapen aan dat […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties