Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Tijdcapsule

29 april 2013 | 120w | geertjepaaij | 11 |

Ik ben op expeditie. Moet ik doorgaan? Het wroeten in vervlogen tijden slokt me meer op dan ik had kunnen bedenken.
Krantenberichten liggen als gestolde stukjes verleden verspreid op mijn bureau. Die opa van mij was me er eentje. Aan het begin van de twintigste eeuw etaleerde hij zichzelf als coiffeur in Medan en dreef een ‘Hollandsche Scheersalon’. Hij wisselde net zo makkelijk van beroep als van vrouw.
Mijn oma bleef in 1892 in Rotterdam achter met vijf kleine kinderen. Drie ervan stierven al snel, twee besteedde ze uit bij armengestichten.
In 1919 overlijdt mijn oma in een rijkspsychiatrische inrichting. Deze ontdekking is voor mij een enorme belasting. Maar ik weet: ik ga door. Mijn oma’s geschiedenis verdient een gezicht…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van geertjepaaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »