Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Tot op de bodem

14 mei 2013 | 120w | Hadeke | 12 |

Bijna een halve eeuw ben ik met hem getrouwd geweest. Daar zaten ook mooie tijden bij, zeker de eerste jaren. Daarna begon hij zijn stem te ontdekken en ontwikkelde hij van daaruit zijn bizarre hobby: Decibelschreeuwen.
De hoofdregel is vrij simpel: schreeuw zo hard mogelijk. Het was de tijd dat evenementen als Trekkertrek en schnitzeleten in zwang raakten. Hij won veel prijzen en vertoonde zijn kunsten tot in de Verenigde Staten van Amerika, maar ik werd er gek van.
Zelfs op vakantie moest hij tijdens een wandeling persé oefenen. Ik vroeg hem afstand van mij te nemen.
‘Hier!?’ schreeuwde hij me toe.
‘Nee verder’, gebaarde ik.
De drie stappen naar achter werden hem fataal.
Zijn laatste schreeuw was een bevrijding.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »