ik heb haar geroken en gezien
Gevoeld om mijn ongewassen voeten
die langzaam schoonspoelen van dat wat ik een winter mee nam
Langzaam strek ik mijn tenen in het zand
er blijven sporen achter
van dat wat ik niet wilde zeggen
Hou vast denkt mijn hoofd
Laat gaan zegt mijn hart
zodra schelpjes beginnen te prikken
in de zolen van mijn voeten
weet ik dat het eelt begint te slijten
en erken ik pijn
als ik de zee weer zie
Maar de zon heeft het koude water
dan graden laten stijgen
en de schelpen prikken minder dan het zout
dat ik over mijn wangen laat glijden
Elk jaar begroet ik het strand
en elk jaar
Lijk ik meer op mezelf.
« Als donder bij. . .
Hup Fred! »
« Als donder bij. . . Hup Fred! »
Liefde, Poëzie
Welkom zee
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Als donder bij. . . Hup Fred! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Janneke, erg mooie zin ‘en elk jaar lijk ik meer op mezelf.’
Heel mooi geschreven,Janneke. <3