Met fictie worden teksten aangeduid waarvan het verhaal zich hoofdzakelijk in de fantasie van de auteur (of lezer) afspeelt.
Toen ik je vond, lag je als een beeldschone zeemeermin op het strand. Je vriendinnen hadden je een zandstaart gegeven. Ik bleef tot zonsondergang bij je zitten. Kort daarna zaten we voor de rest van je leven naast elkaar. Het verveelde nooit. Elk jaar liepen we langs het strand, langs […]
Jarenlang belde hij me iedere vrijdag, stipt op acht uur ’s avonds, vanaf een anoniem nummer op. Hij vertelde me over zijn moeilijke jeugd, over de scholen met sadisten die voor de klas stonden, over zijn werk op kantoor, met hardwerkende, maar talentloze, zielloze, deprimerende collega’s, over gestrande huwelijken, over […]
‘Tante…?’ ‘Kom erin jongen. Ik ben in de inloopkast, ik zoek een goed hangertje voor je jas. Lekker weer hè?’ ‘Alles goed, tante?’ ‘Ga zitten dan schenk ik koffie in. Je bent net op tijd. Een oranje tompouce?’ ‘Op tijd?’ ‘Ja, ze beginnen zo.’ ‘Wie?’ ‘De Oranje Leeuwinnen.’ ‘Maar…’ ‘Verdringing, […]
Zodra ik oma’s huis binnenloop, snuif ik de bekende geur op, zoals ik elke dag doe. Bitterkoekjes en bokkenpootjes. Het huis moet leeggeruimd, dat weet ik wel. Maar ik wil haar nog even vasthouden. Haar huis, de stoel die zich naar haar gevormd heeft. De fles advocaat die al jaren […]
Dat schiet ook niet echt op. De koffie- en theebus staan nu op de onderste plank en de Tupperware bakjes op de bovenste, omdat de heer Vreeswijk die toch niet meer gebruikt. Ze zijn behoorlijk vergeeld en ruiken naar bitterkoekjes. Weggooien? Bij welk afval horen ze dan? En ach, moeder […]
‘Kom erin, sluit snel de deur, want ik stook niet voor het trapportaal. En begin niet over het weer, mijn tijd verpest ik zelf wel.’ ‘Dag tante, hoe is het met u?’ ‘Dat zie je toch. Hang je jas aan de kapstok, over een stoel is armoede.’ ‘Er is geen […]
Het volk van de meerderheid heeft zijn zin gekregen: het mag eten en pakken wat er te pakken valt en werken tot het doodvalt. Dat doen ze dan allemaal, in exact dezelfde volgorde. President Veelvraat en zijn familie vinden dat het tijd is om te vertrekken met de raket naar […]
Mijn chef heeft mooie, glimmende ideeën, die hij dagelijks fanatiek oppoetst. Hij heeft het niet zo op andere rassen van deze planeet, maar toch aanbidt hij als een indiaan de blinkende totempaal van zijn abstracte en onwrikbare werkelijkheid. Met zijn niet aflatende toewijding weet hij allerlei labiele individuen van zijn […]
BAM! Een ‘Willy van een euro’ rechtsboven. Likken hoeft niet meer. Als ik thuiskom zit de brief natuurlijk nog in mijn binnenzak. Geeft niet, het is mooi weer. Ook al hoor ik mijn brief in de holle brievenbus vallen, toch tikken mijn vingers tegen de lamelletjes aan ter controle of […]
Er waren verkiezingen in de snoekvijver. Iedere snoek had zijn eigen programma. Ze waren allemaal voor onbeperkt schransen van eenden, kikkers, ratten, vijvervissen en watervlooien voor zichzelf alleen. Een snoek vond dat er beperkingen moesten komen op het menu, voor iedereen, om het snoekenbestand op langere termijn in stand te […]
Kooklucht verdwijnt in de afzuigkap, taaie dagelijkse sleur blijft hangen We hebben gesproken over wat jij niet wilt en waar ik nooit aan heb gedacht Maar waar ik kleur in zie blijft voor jou blanco Koude handen en ogen die elkaar niet meer omhelzen Als alles vanzelf lijkt te gaan […]
‘Het gaat om het uitkleden van de vorm, tot de essentie overblijft,’ verkondigde mijn vader. Zijn schilderij Boom werd eind jaren vijftig aangekocht door het Rijksmuseum wat leidde tot kamervragen. ‘Alleen een verticale lijn, dat kan mijn neefje van vier ook,’ brieste de woordvoerder van de grootste christelijke partij destijds. […]
‘Als ik Victory Boogie Woogie zie, moet ik aan Pia Beck denken, nicht Alida.’ ‘Prachtig toch! Zie je nu wat abstracte kunst met je doet? Dans mee met de kleuren en… O, ik word duizelig, Vreeswijk.’ ‘Kijk uit, Alida, straks gooi je die oude fiets of zoiets nog om!’ De […]
Recente reacties