Alle rommelmarkten struinde hij af. Charles de Vlieger heette de goede man. En iedereen in de stad kende Charles. En iedereen wist, die gast gaat het vroeg of laat maken. Althans dat hoopte men. Crowdfunding was niet besteed aan Charles. Hij moest het hebben van spontane fysieke donaties op straat. ‘Heeft u nog oude ansichtkaarten?’, stond er op het kartonnen bord om Charles’ nek te lezen. En de mensen gaven gul. In zijn handkar had Charles er al heel wat verzameld. Een hand kreeg je van Charles. Als dankjewel. Praten kon hij niet. Charles was geknipt als kunstenaar. Specialist in verknippen van ansichtkaarten en het verwerken tot collages van 50 bij 30 centimeter. Ze verkochten als zoete broodjes. Charles’ boterham.

Recente reacties