‘Kom erin, sluit snel de deur, want ik stook niet voor het trapportaal. En begin niet over het weer, mijn tijd verpest ik zelf wel.’
‘Dag tante, hoe is het met u?’
‘Dat zie je toch. Hang je jas aan de kapstok, over een stoel is armoede.’
‘Er is geen hangertje, tante.’
‘Dan hang je ‘m toch aan het lusje.’
‘Dat is stuk, tante.’
‘Hier’ – ze geeft me een oud stomerijhangertje. Haar jas met vergrijzende kraag heeft al lang geen stomerij meer bezocht.
‘Schenk de koffie maar in. En neem het schaaltje met de chocolaatjes mee. Ik heb alleen maar bitter; ik hou van puur.’
‘Ik heb oranje tompouces meegenomen, tante.’
‘Bah! En ik kan Oranje Leeuwinnen niet meer horen.’
« Mensje-nooit-genoeg (2)
Minister Schouten en de eigenheimers »
« Mensje-nooit-genoeg (2) Minister Schouten en de eigenheimers »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Tante en de Oranje Leeuwinnen (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Mensje-nooit-genoeg (2) Minister Schouten en de eigenheimers »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Euh, je bent wat je eet?
Die tante hé…
@Nele. In dit geval gaat dat zeker op.