Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Wegspoelen

23 juni 2019 | 120w | Hadeke | 1 |

Toen ik je vond, lag je als een beeldschone zeemeermin op het strand. Je vriendinnen hadden je een zandstaart gegeven. Ik bleef tot zonsondergang bij je zitten. Kort daarna zaten we voor de rest van je leven naast elkaar. Het verveelde nooit.
Elk jaar liepen we langs het strand, langs de plek waar je in mijn leven aanspoelde. We hadden ons vaste huisje in de duinen en vierden onze liefde bij het haardvuur met een Juttertje, de plaatselijke kruidenbitter, in de hand.
Vandaag ben ik wezen jutten. Alleen. In de hoop je te vinden.
De fles staat binnen handbereik. Ik sla glas na glas weg en begin er langzaamaan in te geloven dat je weggezwommen bent. Nog steeds in leven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »