Zodra ik oma’s huis binnenloop, snuif ik de bekende geur op, zoals ik elke dag doe. Bitterkoekjes en bokkenpootjes.
Het huis moet leeggeruimd, dat weet ik wel. Maar ik wil haar nog even vasthouden. Haar huis, de stoel die zich naar haar gevormd heeft. De fles advocaat die al jaren meegaat.
Zolang haar herinnering nog zo tastbaar is, kan ik het niet over mijn hart verkrijgen. Ik adem nog eens diep in. Nu pas besef ik dat die lucht er niet echt meer hangt. De laatste koekjes zijn hier weken geleden gegeten. Die geur zit tussen mijn oren als ik aan oma denk. Voorzichtig begin ik een doos in te pakken. Zolang ik mijn hoofd niet leegruim, is het goed.
@Inge, mooi geschreven. Maak vooral geen haast met opruimen.
Dank je, Cora!
@Inge: ach, wat mooi. Mooie geur-herinneringen kunnen gelukkig heel lang met je meegaan. Zo is mijn moeder bij elke snuif Nivea-creme weer bij me, al zes jaar lang.
@Lisette Dank je! Ja hè, geur geeft de sterkste herinneringen. Mooi <3