Jarenlang belde hij me iedere vrijdag, stipt op acht uur ’s avonds, vanaf een anoniem nummer op.
Hij vertelde me over zijn moeilijke jeugd, over de scholen met sadisten die voor de klas stonden, over zijn werk op kantoor, met hardwerkende, maar talentloze, zielloze, deprimerende collega’s, over gestrande huwelijken, over eentonigheid, over cynisme, over verbittering, over agressie. Waarover eigenlijk niet…
Vijf jaar geleden stopte hij, geheel onverwacht, met bellen.
Door die jarenlange, onophoudelijke brij van onthullingen, was ik al die tijd vergeten te vragen wie hij nu eigenlijk precies was. Hij had altijd anoniem gebeld, dus zelf is hij volkomen onbereikbaar.
Ik hoop maar dat het goed met hem gaat, wie hij ook is. Meer kan ik helaas niet doen.
« Tante en de Oranje Leeuwinnen (2)
Akte met hartje »
« Tante en de Oranje Leeuwinnen (2) Akte met hartje »
Fictie
Anonieme beller
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Tante en de Oranje Leeuwinnen (2) Akte met hartje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar. Een doordenkertje hier bleek het woord ‘onverwacht.’
Onze taal zegt er het volgende over:
‘Hij kwam onverwacht langs’ en ‘Hij kwam onverwachts langs’ zijn allebei goede zinnen.
In de praktijk betekenen deze zinnen doorgaans hetzelfde, maar volgens de woordenboeken is er een subtiel betekenisverschil. Onverwacht betekent ‘niet verwacht’: hij kwam langs en dat was niet afgesproken of te voorspellen. Onverwachts betekent ‘plotseling’: hij kwam ineens langs, en dat was verrassend. Daarmee is het woord onverwachts minder neutraal dan onverwacht – er wordt mee uitgedrukt dat iemand ergens door wordt verrast en er niet op voorbereid is.
In mijn tekst zou je eerder denken aan ‘onverwachts,’ maar door het woord ‘geheel’ geef ik toch de voorkeur aan ‘geheel onverwacht.’
Gezien je bericht aan jezelf, schat ik in dat je zelf de anonieme beller bent. Niet geheel onverwacht(s). 😉
@Mien. Je reactie is enigszins onverwacht…
Vreemd, ik voelde het juist aankomen …
Mysterieus. Nu wil ik toch graag weten wie het was!
@Inge. Dat zou ik dus ook willen weten. Ik zit nu met een hoop vragen: waarom hij mij belde, waarom altijd op vrijdagavond en het allerstomste, waarom ik nooit naar zijn naam heb gevraagd. De enige logische verklaring die ik daarvoor heb, is dat het iedere keer zo’n onophoudelijke en indrukwekkende lawine aan vertelsels was. Hij vertelde tot ik detail de vreselijkste, meest afschrikwekkende verhalen, waardoor ik er van pure verbazing nauwelijks een woord tussen kon krijgen. Ik was vooral gefascineerd toehoorder al die tijd.
@Inge. (Tik)fouten in teksten op 120w kunnen nog steeds niet worden veranderd. Het moet natuurlijk zijn: ’tot in detail…’
@Cesar: de allereerste anonieme wonderbrenger ben ik nog steeds niet tegengekomen. (Ik denk dat ze niet bestaan.) Anonieme ongeluksbrengers daartegenover… ?
@N.D.D. Daar zeg je me wat. Misschien was het wel de duivel in eigen persoon; vandaar dat anonieme nummer ook…
@Cesar: je lijkt me gewoon een medewerker bij Sensoor, de telefonische dienstverlening. En op vrijdagavond had je dienst. Ik vrees dat hij na jaren naar d concurrent bij Korrelatie is overgestapt. Marktwerking in zorg en welzijn,hè?
@Lisette. Heel scherp opgemerkt… Knap staaltje redeneren.