0
Het genadeloos geluid van scheurend papier rijt pijnlijke flarden los van onderhuids verdriet een blos op mijn wangen kleurt de herinnering aan toen, aan haar en jou, en ons onbezorgde leven haar brief, vers geschreven, de inkt nog rauw, alsof gisteren niet of nooit bestond en ik, die stiekem de […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Samen
‘Als we dat rode kastje daar neerzetten, dan schuiven we de bank zo …’ ‘Maar dan komt het schilderij niet meer uit. Als we de bank dan daar zetten.’ ‘Dan hangen we dat schilderij straks toch gewoon daar.’ ‘Maar nu hangt het goed in het licht. Als je het daar […]
-
Column, Communicatie, Familie, Mensen
Familieleed
Ik was vijf jaar, toen ze naast ons kwamen wonen: de familie Geurts. Zeven kinderen en hun ouders. We maakten veel mee van hun bewogen leven. Ik vond het wel spannend. De toestanden met foute nozemzoon Gerard. Eén keer werd hij per amubulance afgevoerd, na het drinken van ammoniak. Zijn […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Ziedend
Rijdend over een gebroken achtbaan, langs de rand van een vulkaan, als mijn geest het dreigt te begeven, kiest het ego dan voor overleven, zonder even stil te staan? Niets compleet zelfs niet bijna, Vallend richting kokende lava, kijk ik dan omhoog? Was voorgaande slechts proloog, een vergeten alinea? Anderen […]
-
Mensen, Sport
De helden van toen
Bijna alle leerlingen van mijn school stonden die dag op de ijsbaan. Het was steenkoud. In een tent was er warme chocolademelk en erwtensoep. Rond een uur of drie wilde ik naar huis. De ketting lag uit de kettingkast. Het lukte me met mijn verkleumde handen niet hem te repareren. […]
-
Column, Cultuur, Mensen
IJsreus
“Hey Jaap, wil jij lid worden van mijn nieuwe religie?” “He?” “Ik ben zelf iets gestart dat volgens mij geloofwaardiger is dan alle gangbare sprookjes.” “Wat dan? Je kunt toch niet zomaar zelf iets bedenken?” “Tuurlijk wel, de truc is dat er geen enkel bewijs voor de leer mag zijn, […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Gaan!
…en ergens midden in die periode zijn we elkaar verloren. Allebei hebben we de wegwijzers gezien maar met de gedachte dat alle wegen naar Rome leiden hebben we ervoor gekozen alle twee een andere afslag te nemen waarbij de door jou gekozen weg uiteindelijk niet eens in Rome uit bleek […]
-
Communicatie, Familie, Mensen
Hogere wiskunde
Het was een vreemd gegeven dat ze zo slecht was in wiskunde en algebra. Met X en Y kon ze helemaal niks, dat was frustrerend, want dat lag aan de basis van alles, begreep ze. Afijn, er waren ook wel dingen goed gegaan, zoals haar eerste zwemwedstrijd, toen was ze […]
-
Column, Liefde, Mensen
Stevig balen
Ik was er al een tijd helemaal kapot van. Het nieuws dat ons allemaal bezighoudt. Ik woelde er van in mijn slaap en werd vaak onrustig wakker. Dat prille geluk dat ineens in rook opging, die oprechte liefde die werd gesmoord. Hoe was het toch mogelijk, Rafael en Sylvie uit […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
Domme pech en kleine letters
“Och,” sprak hij wat onverschillig je zou het immers ook gewoonweg domme pech kunnen noemen Dat hij zijn auto tegen het ochtendgloren met een dronken kop in de gracht parkeerde Daarbij zijn hond meenam maar zijn nieuwe vrouw vergat Die niet alleen zijn huissleutel maar ook gloednieuwe mobiel In haar […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Gevangenis
‘Je bent mooi. Zo ongelooflijk mooi.’ Ik streel haar haar. ‘Ik hou van je. Dat weet je toch? Ik hou zoveel van je.’ Ze knikt. Ik strijk haar haar opzij, maar opeens trekt ze haar hoofd weg. Ze maakt een geluid alsof ze pijn heeft. Er zit een snee in […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Doodstraf
Toen hij door de tralies uit de gevangenenauto keek, zag hij de woedende menigte. Mensen schopten, briesten en schreeuwden. Angst overviel hem. Vertrouwen in het systeem hield hem echter op de been.” Hier in Nederland geschiedt recht en ik heb niets te vrezen” dacht hij. Hij had het buurmeisje niet […]
-
Fictie, Mensen
Bediend
“Natuurlijk mevrouw, nu meteen mevrouw”, onderdanig accepteer ik de orders van de zieke vrouwe Dorothea. “En haal die stomme grijns van je gezicht! Ik heb om absint gevraagd, niet die stomme uitdrukking op je gelaat.” Met een buiginkje haast ik me de slaapkamer uit. Eenmaal op de overloop grijns ik […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Op rekenen
Als ik mijn ogen open, blijf ik even heel stil liggen. De vlek op het plafond, de televisie aan mijn voeteneind, de stapel kleren op de kaptafel en de wekker, het zijn vertrouwde beelden. ‘Tegenslag op tegenslag,’ mompel ik voor me uit. Naast me ligt mijn vrouw. Roerloos. Ze ademt […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties