Schrijf mee!
« »

Liefde, Maatschappij, Mensen

Gevangenis

16 januari 2013 | 120w | Robyn Engelen | 6 |

‘Je bent mooi. Zo ongelooflijk mooi.’ Ik streel haar haar.
‘Ik hou van je. Dat weet je toch? Ik hou zoveel van je.’
Ze knikt.
Ik strijk haar haar opzij, maar opeens trekt ze haar hoofd weg. Ze maakt een geluid alsof ze pijn heeft. Er zit een snee in haar hoofd, met een korst van geronnen bloed.
‘Heb ik je pijn gedaan?’
Ze knikt, maar blijft doodstil zitten. Ik wou maar dat ze me aankeek.
‘Het spijt me. Echt. Ik kan er niks aan doen.’
Ik leg mijn hoofd op haar schouder. Ze is zo zacht.
‘Je bent alles voor me. Ik kan niet zonder je, dat weet je toch?’
Ik voel dat ze weer knikt. ‘Ja,’ zegt ze.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Robyn Engelen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »